Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

As Silence Breaks - The Architecture Of Truth

Gepost in Reviews door Geert van der Laan op 13-07-2012

Tracklist

01. Litany of Fear
02. Decimate
03. Freedom
04. Biomechanical
05. Instrument of Vengeance
06. Purpose
07. Transcendance
08. The Warning
09. Fire Borne Chaos
10. Purgatory
11. Discord
12. Redeemer

As Silence Breaks is een metalband uit Sydney die volgens de biografie een solide mix in elkaar weet te draaien van heavy, melodic death, thrash metal en metalcore . Na het podium te hebben gedeeld met grote namen worden ze een niet te stoppen kracht in de heavy muziek genoemd. Of de biografie nu enkel hoog van de toren blaast of dat we hier ook écht te maken hebben met een hoogstandje, moet het tweede volledige album van deze Australische heren maar eens aantonen dan.

Een clean klinkend akkoord begint de route op een pad dat flink doorspekt is van de metalcore maar waar ook aardig wat andere heavy tegels op zijn geplaveid. Opvallend is meteen het moderne geluid wat kenmerkend is voor de band van studio-eigenaar Tim Lambesis (As I Lay Dying) die de opnames onder handen heeft genomen. Melodisch zit het erg lekker in elkaar en is het allemaal vrij simpel van structuur waardoor het al snel een blijvende herinnering achterlaat en bovenal enorm toegankelijk klinkt. De meeste riffs zijn van stampende aard en hebben verder weinig om het lijf.

De zang is vrij cliché en begint al snel irritant te worden. Clean worden een paar zinnen ingezongen maar dit klinkt vrij gekunsteld en gelukkig blijft het bij slechts enkele zinnen. Wat de band goed kan is het geheel laten baden in een poel van lekkere melodieën die blijven hangen. De spanningsboog blijft waar ie is en wordt nergens echt opgevoerd. Wel denk ik dat de heren live een onuitputtelijke bron van energie op het publiek kunnen afvuren en mits het lekker strak gebracht wordt, zal menig bezoeker gewoon mee hossen.

Nu kan ik niet onopgemerkt voorbij laten gaan dat metalcore ook niet geheel het genre is wat mijn metalen hartje sneller doet kloppen, maar dit buiten beschouwing gelaten hoor ik gewoon amper aanvulling tot wat het subgenre reeds kent. Ook dit hoeft geen probleem te zijn mits de band in ieder geval probeert om de muziek een eigen lading mee te geven. Naar mijn idee is The Architecture Of Truth slechts een herhalingsoefening in een nieuw jasje.

Sam Rilatt - Vocals

Ben Irwin - Guitar, Vocals

Dan O'Brien - Guitar

Kiel Stanger - Bass

Reece Kirby - Drums