Review: Eternity - Pestiferous Hymns – Rev. I-I-XXXIII

De geschiedenis van de Duitse black metalband Eternity brengt ons terug naar het moment van ontstaan in 1994 en de hierop volgende demo uit 1995 met de titel Born In The Mystical Forests Of Sorrow. Spoedig hierna ontstonden de eerste live-rituelen met niet de minste bands zoals In The Woods, Dark Funeral en Dimmu Borgir. Pas in 2004 was er het debuutalbum dat zijn weg via W.T.C. Productions heeft weten te vinden. In 2012 is het moment daar om het te hebben over de derde langspeler met de titel Pestiferous Hymns – Rev. I-I-XXXIII.

De rauwe black metal is veelal gericht op snelheid maar heeft zowel mid-tempo als langzame tracks. Het heeft een kenmerkende stijl waarin herhalende en koude riffs je als het ware in een soort trance dienen te brengen om je geest hierna pas weer te laten ontdooien. Als je het puur objectief luistert dan heeft het geheel een wat statisch voorkomen. Wat niet wegneemt dat de meeste nummers degelijk wegluisteren en bij vlagen zorgen de meerdere gitaren voor een lekkere verfrissing. Zo is het epische karakter van het einde in Waiting In The Abyss ook simpelweg enkel te beschrijven als schitterend in al zijn eenvoud waar de melancholie vanaf druipt.

Als je het wegduiken in een sferisch tafereel weglaat, blijft er black metal over waarin de afwisseling redelijk schaars is en deze vooral schuilt in de meerstemmige gitaarmelodieën. Hier en daar is een sample geplaatst ter decoratie en alle welbekende elementen van het black-genre zijn ook hier ruim vertegenwoordigd. Gelukkig is de sfeer prima neergezet maar toch lijkt het er op alsof de band hun naam iets te veel eer aan doet, door hun muziek tot in den eeuwigheid te willen herhalen. Bedoeld voor de sferische fijnproever om het maar zo te zeggen.

A. Krieg - Bass, Vocals
Basilisk - Drums
M. Alicious - Guitars
Diabolus - Guitars