Review: Holy Knights - Between Daylight And Pain

Volgens mij zit er ergens in Italië iets in het water waarvan muzikanten van symfonische powermetalbands eerst moeten drinken voordat ze aan de slag mogen. Met Holy Knights hebben we er ook weer zo eentje te pakken. De band is al opgericht in 1998, bracht een debuutalbum uit in 2002, en vervolgens werd het tien jaar stil. Dat zou achteraf wel eens jammer kunnen blijken te zijn, want in die tijd is de band ingehaald/voorbijgestreefd door tientallen, of misschien wel honderden soortgenoten. Die allemaal uit diezelfde symfo-power-bron gedronken hebben. Want ze leveren wel mooi allemaal dezelfde kwaliteit.

Het tweede album van Holy Knights, Between Daylight And Pain, komt dan ook als mosterd na de pizza. Alsof Rhapsody (in welke gedaante dan ook) en aanverwante landgenoten nooit degelijke albums hebben uitgebracht. De snelle melodieuze powermetal, epische invulling met bijbehorend muzikaal gefreak, bombastische symfonische passages; en vooral de zanger die pijn lijkt te hebben aan de edele delen vormen de voorspelbare invulling van het album. En eerlijk gezegd: er is niks mis met wat Holy Knights hier te bieden heeft. Gedateerd klinkt dit soort muziek eigenlijk nooit, alleen moet je als band nu opboksen tegen zoveel anderen die al naam gemaakt hebben, en niemand die nog weet dat Holy Knights eigenlijk al sinds 1998 meedraait.

Het tot trio ingekrompen gezelschap laat horen dat ze in staat zijn tot het neerpennen van een paar prima krachtige nummers, waarbij verzorgde opbouw, midtempo rustmomentjes en balladesque passages ook niet worden vergeten (Frozen Paradise). Natuurlijk worden ook gitaarsolo's, korte hoofdrolletjes voor de zang en instrumentale krachtpatserij (Glass Room) niet geschuwd. Maar allemaal in dienst van de muziek, geen egotripperij. Dat het ook compacter, meer to the point kan, laat Awake horen. En dat de bandleden op muzikaal vlak hun mannetje staan lijkt me dan ook niet voor discussie vatbaar, de uitvoering klinkt als een klok. Daarnaast is het geluid vol en helder, zodat de luisteraar optimaal luistergenot geboden wordt.

Niks nieuws onder de felle Italiaanse zon, maar een sterk, degelijk symfonisch power metal album; liefhebbers van het genre kunnen Between Daylight And Pain blindelings aanschaffen. Ik hoop voor Holy Knights dat het album niet te laat komt en de band alsnog de erkenning krijgt die het toekomt.