Lair Of The Minotaur - Godslayer EP

• BandLair Of The Minotaur [US]
• TitelGodslayer EP
• Release datum20-04-2013
• LabelThe Grind-House [US]
• PromotorEarsplit PR [US]

Tracklist

01. Godslayer (4:23)
02. The Black Heart of the Stygian Drakonas (4:11)

Lair Of The Minotaur (Chicago, USA) viert tien jaar van kwaadaardigheid, geworteld in de Griekse mythologie, met een splinternieuwe EP dit voorjaar, de Godslayer EP. Het gezelschap vond dat ze voor Record Store Day, 20 april, toch ook iets speciaals in de aanbieding moeten hebben, vandaar. In eerste instantie als digitale download, maar ook als tot 300 stuks gelimiteerde 7". Overigens is The Grind-House Records het eigen label van de band, echte doe-het-zelvers dus. Deze EP is na album Evil Power (2010) pas de tweede release van het label, de eerste drie albums van de band werden nog wel elders ondergebracht, label Southern Lord maakt nog altijd deel uit van de samenwerking.

Lair of the Minotaur is overduidelijk en in alle opzichten een underground band, die echter wel met grote regelmaat uit de schuilplaats tevoorschijn komt. Het geluid van de band is rauw, soms wat rommelig, maar maakt overduidelijk muzikale oerkrachten los. De stijl is een wat sludgy versie van rock 'n' roll thrash, ongepolijst en weinig uitgekristalliseerd. De band gaat daarin geheel z'n eigen weg, wars van trends of wat 'in' is. Het motto van de band wil ik hier dan ook graag even quoten: "A sonic “fuck you” to the current trends and sub-genres of metal" spreekt duidelijke taal!

Het nummer Godslayer heeft een lekker gitaargeluid, waaraan de muziek min of meer wordt opgehangen. De drums komen wat rommelig over, maar bieden genoeg houvast om het nummer in het gareel te houden. De vocalen zijn rauw en boos, liggen niet te ver op de voorgrond. Het nummer doet me eigenlijk wel een beetje denken aan een primitieve versie van Mastodon.

The Black Heart of the Stygian Drakonas doet daar nog een schepje bovenop door nog net wat bruter te klinken. Wederom een razende gitaarlijn die bepalend is, de drums klinken hier wel wat beter trouwens. De breaks op 1 minuut 40 en vooral die op 3 minuut 05 (met synthesizers!) zijn lichtelijk bizar, waarna het nummer in eerste instantie met nog meer energie door lijkt te rossen. Het lagere tempo tussendoor en naar het einde tekent de sludge / doom roots van de band, en smaken naar meer voor de afwisseling.

Ik vind deze EP een leuke kennismaking met deze band, een goede aanleiding om het eerdere werk ook eens op te zoeken. Lekker rauwe, ongekunstelde underground herrie!