MadMaze - Frames Of Alienation

• BandMadMaze [IT]
• TitelFrames Of Alienation
• Release datum01-02-2012
• LabelEigen beheer

Tracklist

01. Walls Of Lies
02. Sacred Deceit
03. Mad Maze
04. Cursed Dreams
05. Beyond (Instrumental)
06. Caught In The Net
07. Lord Of All That Remains
08. MK-Ultra
09. Retribution

Snel-sneller-snelst technische thrash metal. Met hakkende staccato riffs als basis, een min of meer melodieus brullende schreeuwer als zanger en dertien in een dozijn breaks en solo's. Zo kun je een review, net zo snel als deze muziek, afhebben. Thrash metal uit de oude school, van Amerikaanse snit, denk aan Exodus, Heathen of Death Angel. Ook vleugjes Testament en zelfs Slayer komen voorbij.

En dan blijkt MadMaze, want daar ga ik het hier over hebben, uit Italië te komen. Frames Of Alienation is hun debuutalbum, en hoe standaard de muziek ook is, de uitvoering smaakt me zo lekker dat de band me meteen vanaf opener Walls Of Lies bij de zwaar uitgedunde haardos heeft.

Tomeloze jeugdige energie gaat gepaard met een technisch vaardige uitvoering van het gebodene. Breaks (Sacred Deceit) en old school solo's (Cursed Dreams) zorgen voor de variatie, terwijl de zanger tekeer gaat alsof de duivel zelf hem op de hielen zit. Schreeuwend en brullend als een speenvarken rost hij zich door de nummers heen als Tom Araya in de beste Slayer dagen.

Bandhymne Mad Maze is een beklijvende track, al past ie wel in de voortdurende heersende gedachte: waar heb ik dit eerder gehoord. In het instrumentale stuk Beyond kunnen vooral de gitaristen hun muzikaal vakmanschap optimaal tentoonspreiden. In de beste klassieke thrash tradities hoort natuurlijk zo'n instrumentaaltje, compleet met gevoelig gitaarwerk.

Maar laat ik de ritmesectie niet tekort doen, die onvolprezen en nietsontziend z'n zware werk doet; een lust voor het oor. De constante stroom aan roffels en het flitsende baswerk vormen een onmisbaar onderdeel van deze razende thrash machine.

Caught In The Net, Lord Of All That Remains en MK-Ultra rossen na het intermezzo onverdroten verder op standje 'gevaarlijk'. Om te eindigen in de afsluitende climax Retribution. Wederom een goed voorbeeld van de klasse van de muzikanten van MadMaze: de licht complexe, technische thrash komt hier uitstekend uit de verf. De riffs vliegen je om de oren.

Wat daarbij ook helpt: het geluid is moddervet, maar helder; laat dat maar aan veteraan Andy Classen over. Frames Of Alienation rost werkelijk als een malle. Geen originele noot te bekennen op het album, maar gewoon tijdloze ubervette thrash. Gaat dat horen!!!