Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Ocean Of Zero - Where Sickness Prevails (The Demos)

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 01-08-2012

Tracklist

01. Realm Of The Deceased
02. Into The Obscure
03. Inverted Sect
04. Shun The Light
05. Crawling Bastard
06. Where Sickness Prevails
07. All Crazed Mind

Ocean Of Zero is een nieuwe old school band uit Australië. Een nieuwe band, maar volgens hun bio geen jonge muzikanten. Vooral in de underground death scene rondstoeiend besluit een drietal in 2009 samen te gaan werken onder de naam Ocean Of Zero. Aangezien er slechts bijnamen verstrekt worden en ook online niks te vinden is heb ik geen idee wie deze gasten zijn, en of ze ergens anders bekend van zouden kunnen zijn.

Tot nu toe werden twee demo's uitgebracht: The Wake in 2010 en Shun The Light in 2011. Om de boel lekker overzichtelijk te houden verschijnt er in 2012 een derde release: mini-cd Where Sickness Prevails. Ik zei overzichtelijk: op die laatste release staan zeven nummers, ofwel de beide demo's van de band. De eerste drie tracks zijn afkomstig van de eerste demo, de volgende vier van nummer twee.

Om de instelling en muzikale richting van Ocean Of Zero te duiden begin ik maar met een eigen statement van de band: Ocean Of Zero is het resultaat van een stel ouwe lullen die hun haat en verachting ten opzichte van een gemeenschap die aan het aftakelen is, in deze vorm van zo rauw en bruut mogelijke ouderwetse extreme metal willen uiten. Zonder gedoe of pretenties.

Omdat er geen stijlverschil zit tussen beide demo's behandel ik ze dus ook maar als geheel. De zeven tracks zijn allen kort, om en nabij de drie minuten. De twee afsluiters van de demo's zijn alleen wat langer omdat er wat geluidseffecten aan vastgeknoopt zijn. De inhoud: opgefokte ritmes, weinig blast, veel d-beat, vocale duels en chaotische solo's. Vrij minimalistisch uitgevoerd en geproduceerd. Daarin geef ik de band alvast gelijk: geen pretenties.

Waarmee de muziek te omschrijven valt als lekker rammelende old school death met een toefje black metal en een vleugje punk/crust. Vooral erg agressief, de energie spat er van af. Let vooral niet op schoonheidsfoutjes of hoe het geheel klinkt, dat interesseert de band volgens mij zelf ook niet. Gewoon genieten van deze lekkere bak herrie, en laat je meesleuren door de energieke/fanatieke attitude van Ocean Of Zero.