Review: Black-Bone - Back to Mayhem

Ja hoor, daar heb je 'm weer met zijn Eindhoven Rockcity. Deze muzikale familie blijft zich maar uitbreiden, deze keer wil ik graag Black-Bone voorstellen. De band is opgericht in 2007 door een drietal tieners. Ondanks die nog jonge leeftijd hebben ze de ouderwetse rock 'n' roll attitude van niet zeuren maar spelen hoog in het vaandel staan. Ook over hun eigen muziek doen ze niet moeilijk: No Bullshit Rock 'n' Roll noemen ze het zelf. Geïnspireerd door klassieke helden als AC/DC, Led Zeppelin, Guns 'n' Roses en Motorhead heeft die no nonsense houding en hard werken Black-Bone al de nodige fraaie optredens opgeleverd. Zo stonden de jongens al op Speedfest en hebben ze mogen openen voor bijvoorbeeld Deep Purple en Chickenfoot.

2012 moet dan het jaar van het debuutalbum worden. En ook die klus is meteen goed aangepakt. Back To Mayhem, want zo heet ie, werd opgenomen door niemand minder dan Oscar Holleman in zijn RS29 studio. Door diens eerdere werk met bijvoorbeeld Krezip, Within Temptation, After Forever en Heideroosjes mogen we toch best van een hele ervaring spreken voor het nog altijd jonge drietal. Ik denk dat hun agenda de komende tijd nog goed gevuld zal blijven. Hoe mooi het allemaal ook is, zo'n debuutalbum, deze muziek is gemaakt voor het podium, en dat zullen de heren van Black-Bone zelf als beste beseffen.

Muzikaal zit het bij deze band allemaal doeltreffend in elkaar: stevig riffgericht en zeer pakkend gitaarwerk, een solide ritmesectie en bijpassende rauwe zang vormen de basis. Het genre is, zeker met Eindhoven Rockcity in gedachten, verre van vernieuwend. Stoere vuisten-in-de-lucht muziek, veel herhaling in de refreintjes die nooit uit meer dan een paar woorden bestaan en dus makkelijk mee te brullen zijn. En wanneer het uitgevoerd wordt zoals door deze jonge honden zal niemand malen om originaliteit. De no-nonsense Rock ’n' Roll houding staat immer voorop, zowel houding als muziek doen dan ook sterk denken aan 'grote broer' Peter Pan Speedrock

Titels als Hard Times, Hammer Down (hallo AC/DC!), Crash Helmet (pedal to the metal!), Turn me On en uiteraard It's Only Rock 'n' Roll zeggen eigenlijk al alles over attitude en muziek. Ook dat de nummers zowat nooit langer duren dan een minuut of drie (en half) zegt veel. Compacte tracks, to the point, snel en strak spel, Black-Bone verspilt geen tijd aan overbodige poespas. Hollywood & Vine wil ik er nog even uitlichten vanwege het verrukkelijke basloopje en het slim in elkaar steken van dit nummer. Ook titelnummer Back To Mayhem is een sterke rocker, uptempo en met lekker heavy gitaarwerk. Dat Steef sowieso wel een lekker moppie kan spelen blijkt ook uit de vaak korte, maar scherpe solo's.

Kortom: Black-Bone levert met hun debuutalbum de ideale soundtrack voor een avondje in de plaatselijke rock kroeg. Met een biertje in de hand zie ik mezelf hier ook wel op meeswingen, want de zeker niet al te ingewikkelde, maar stevige rock is zo catchy als wat. Het is zeer herkenbare muziek voor iedereen die de klassieke hard rock een warm hart toedraagt. Geen greintje originaliteit, wel recht uit het hart. En gezien de leeftijd van deze 'mannen', en wat ze nu al presteren, hebben ze nog een beste toekomst voor zich!

Steef – gitaar, zang
Sven – bas, zang
Jules - drums