Voidwork - Basement
- Voidwork [BE]
- Basement
- 2011
- Rage in Eden Records [PL]
Tracklist
01. This town was once a peaceful place
02. The lurid Lights that linger over Lichford
03. Something strange stirs in the streets
04. Mysterious movements in the house of Horace Pinkerton
05. The dead that dwell in darkness
06. Ring a ring o' roses
07. Sacreligious Ceremonies of the South
08. The Hermetic Order of the Silver Tiwlight
09. Mastering the mysteries of Mythos
10. Symbols and signs to summon Yog-Sothoth
11. On the night of burning buildings
12. Exploring the ransacked ruins
13. Gramophone in the Grave
14. Midnight at the Old Mound Mill
15. The lasting Legends of Lichford
16. Bones beneath the barrows
Voidwork is het geesteskind van Xavier, die hier eerder al eens voorbijkwam als onderdeel van de Belgische doom act Akem Manah. Waarover ik overigens zeer te spreken ben. Hoewel in muzikaal opzicht Voidwork een twijfelgeval is voor de doelstelling van WingsOfDeath, Voidwork vertoont nauwelijks raakvlakken met rock of metal, besloot ik toch het werk van de artiest Xavier De Schuyter eens te gaan beluisteren.
Beschouw dit schrijfsel dan ook maar niet als een echte review, aangezien ik mij niet voldoende met deze materie bezighoud om een dergelijke act te doorgronden, laat staan op waarde te schatten. Toch wil ik mijn (beperkte) ervaringen wel delen, misschien dat ik een enkeling nog op ideeën kan brengen. Dat houdt dus ook in dat ik geen vergelijkingen kan maken met eerder werk van Voidwork, al heb ik me wel enigszins ingelezen, en begrepen dat er aardig wat verschil is ten opzichte van het meest recente werkstuk Basement.
Het hoofdthema in het werk van Voidwork is sfeerschepping. En dan op Basement vooral een mysterieuze, misschien melancholieke of wat duistere sfeer. Dat wordt niet bereikt door een overdaad aan herrie, maar juist op zeer subtiele wijze. Natuurlijk zijn er de klanktapijten en geluidseffecten, maar ook voldoende organische geluiden (piano, ijle vrouwenzang) om dit effect te bereiken.
Juist die organische elementen zorgen er wat mij betreft voor dat er sprake is van muziek, overzichtelijk gerangschikt in nummers. Dit is ook wel zo handig gezien het gegeven dat Basement een verhaal vertelt, in dit geval in een zestiental hoofdstukken. De ene keer sober en intrigerend (de eerste drie tracks van het album), later ook met een duistere sfeer scheppende ambient (bijvoorbeeld The Dead That Dwell In Darkness, The Lasting Legends Of Lichford). Allemaal in dienst van het concept, het verhaal.
Voor muziekliefhebbers die met beide voeten stevig op de grond staan zal een album als dit al gauw overkomen als een onontwarbare kluwen aan geluiden met hier en daar iets dat herkenbaar is als zijnde muziek. Zo ver wil ik voor mezelf zeker niet gaan. Ik zal zeker geen uitgesproken liefhebber worden van ambiente projecten als dit, al kan ik bepaalde sfeerzettingen zeker waarderen. Ook het duistere gevoel dat wordt opgeroepen past me wel. Maar om in de huid te kruipen van een album als Basement, het lukt me niet. Daarvoor mis ik toch te veel de klassieke muziekstructuren.