Review: Deathspell Omega - Drought

“Drought heeft de zure smaak van het onverbiddelijke”. Deze inleiding tot de nieuwe EP van Deathspell Omega klinkt uiterst spannend. Na vijf albums en een aantal EP’s op zak word je bij de hand gepakt en meegenomen op een muzikale reis door de laatste momenten voor een catastrofe. Ben je al gespannen?

De EP begint onheilspellend met enkele akkoorden waar al snel een melodielijn kabbelend doorheen vloeit. Bedachtzaam begeleiden de drums het nummer langs verdere bochten uitmondend in wilder water. Een spannende intro voor deze EP is met Salowe Vision zeker geslaagd.

Fiery Serpents kent een compleet andere opzet en start vrij plotseling. De overgang naar dit nummer pakt niet zo lekker uit. Een heavy metal-riff die enigszins vrolijk aandoet na een spannende intro is allesbehalve hetgeen doet vermoeden. Het bevat verder nog vrij veel afwisseling maar springt een beetje van de hak op de tak waardoor het wat rommelig overkomt. Je hebt geen seconde de tijd om even lekker de ritmesectie te volgen of het loopt wéér anders. Pas als de blast ingezet wordt zit het gevoelsmatig wel snor en ontstaan er al snel meer referentiepunten.

Scorpions & Drought herbergt het beste van de eerste songs, zowel in de sferische kant als in de blast-sectie. Al ligt de nadruk vooral op de laatste. Een lekker korte maar krachtige beuker. Alsof het niet droger kan, gaan we verder met het nummer Sand wat een tussenfase is op de EP die door slepende akkoorden en wederom een dosis sfeer gedragen wordt. Het vijfde nummer blast weer een eind op weg wat ook hier weer ontaardt in een rustiger sferisch einde. Afsluiter The Crackled Book Of Life laat wat prog-invloeden horen en is een schitterend mooie afsluiting van dit hoofdstuk.

Het lijkt alsof ze alles wat ze opgestoken hebben in de voorgaande jaren in één EP hebben willen proppen. Het bevat blast-werk, kenmerkt harmonie en afwisseling en schotelt tevens lekker ouderwets headbangmateriaal voor. Wat geleverd wordt klinkt lang niet slecht en het zal tijdens de overgang tot een nieuw album voor de liefhebber zeker boeiend genoeg blijven. Toch komt het op mij persoonlijk allemaal wat stuurloos over. Wellicht dat de zure nasmaak na een volledig album met meer ruimte voor de muzikale lading enigszins wegebt.