Review: Carach Angren - Death Came Through A Phantom Ship

Carach Angren bestaat zo'n beetje sinds de zomer van 2004. Op dat moment speelden Seregor, Namtar en Ardek alle drie in de metal band Vaultage. Ze konden daarin niet helemaal hun muzikale, experimentele ei kwijt en zo gebeurde het dat zij besloten met z'n drieën een eigen project op te starten. Dat spreekwoordelijke ei laat zich vooral vertalen naar de verhalende, theatrale en bombastische aspecten van de aanpak van Carach Angren. Het enthousiasme groeide wat onder andere uitmondde in een aantal, overigens zeer goed ontvangen, optredens. Carach Angren werd een steeds serieuzere zaak, wat begon als een project voelde steeds meer als een echte band. Begin 2005 had de band voldoende materiaal bij elkaar voor een tweede MCD Ethereal Veiled Existence.

Het duurde vervolgens tot 2008 voor het full length debuut zou verschijnen. Lammendam borduurt voort op de door de band ingeslagen weg. Zij hebben als centraal thema dat ze er voor kiezen om een legende met betrekking tot een geestverschijning om te zetten in een muzikaal verhaal. Het begrip concept album wordt door Carach Angren zeer strak gehanteerd. Lammendam draait hierbij om een lokale legende, gebaseerd op verscheidene meldingen van spookverschijningen in het Limburgse Schinveld, waar ook de oorsprong van de band ligt.

Onderwerp van de nieuwe cd Death came through a Phantom Ship is de Vliegende Hollander, het schip dat kapitein Willem van der Decken in 1676 regelrecht een storm in gestuurd zou hebben bij Kaap de Goede Hoop. Hij overleeft door een pact met de duivel te sluiten met de gevleugelde uitspraak "Ik zal vaeren al is het tot in de eeuwigheid". Deze zin wordt ook aangehaald in het zesde nummer: "Wij zullen varen, al betekent het mijn dood". Uiteraard geeft Carach Angren aan deze legende zijn geheel eigen draai.

Opener Electronic Voice Phenomena geeft nog even tijd voor wat rust. Alhoewel, rust..... Er wordt een soort van naargeestige Hellraiser-achtige sfeer neergezet die na een kleine minuut overgaat in The Sighting is a Portent of Doom. En met dit nummer weet je meteen wat voor black metalen vlees je in de kuip hebt. Het gaat niet meteen snel van start, wel lekker zwaar en log. De afwisseling in snelheid volgt verder in het nummer.

Carach Angren kiest heel bewust voor het volgen van het eerder gekozen pad. De basis van de muziek wordt gevormd door snelle black metal. Een felle drummer, spetterend gitaarspel en een goed verstaanbare diepe grunt leggen het fundament voor de prachtige werkstukken van Carach Angren. Het toetsenwerk krijgt de ruimte om te excelleren, en aangevuld met een hoeveelheid aan orkestrale, sferische invloeden geeft dit de band een geheel eigen geluid.

Gedurende de hele cd worden bombast en rust heerlijk afgewisseld. Luister bijvoorbeeld maar eens naar het afwisselende Bloodstains on the Captain's Log, waarin door het langzame, sfeervolle middenstuk uitstekend met dynamiek gespeeld wordt. Dit aspect van de muziek zorgt er mijns inziens voor dat Carach Angren zo'n uitgesproken eigen smoel heeft. Wegens de orkestrale, bijna opera-achtige benadering denk ik dat de band ook de nodige liefhebbers buiten de black metal scene zal aanspreken.

Bij symfonische black metal ontkom je natuurlijk niet aan vergelijkingen met de geijkte namen, daar wil ik me echter niet aan bezondigen. Geef Death came through a Phantom Ship gewoon de eerlijke kans die de band en de cd zelf verdienen, en laat je meevoeren in de sprookjeswereld die Carach Angren heet.

Carach Angren:

Seregor - vocals & guitar
Ardek - keyboards & orchestration
Namtar - drums