Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

The Dutch Duke - Saevus Umbra

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 13-05-2015

Tracklist

01. Saevus Umbra
02. Blooded Sights
03. No Mercy
04. Dracula

De meest opvallende opmerking die ik - tot twee keer toe - tegenkwam in de verder keurige bio (handgeschreven ondertekend!) van The Dutch Duke is, dat zij hun debuut-EP Saevus Umbra zouden gaan uitbrengen op 31 april. Dat is natuurlijk best knap! Alle gekheid op een stokje: The Dutch Duke is een nieuwe Nederlandse rock'n'roll/punk/metalband, bij uitstek geschikt als liveband voor al uw bruiloften en partijen. Nog geen jaar is de band in de huidige bezetting bij elkaar, en staat te popelen om hun kunsten aan het Nederlandse publiek te laten horen en zien; wat mij betreft te beginnen met de al genoemde EP Saevus Umbra (woeste schaduw).

Deze Dutch Duke brengt een best geinige mengelmoes van ranzige rock/punk/metal, een beetje a la Danzig/Misfits en 'dus' ook het Nederlandse Heretic; aan die band moet ik eigenlijk regelmatig denken. Daarnaast heerst er ook wel een obstinate Motorhead of Peter Pan Speedrock-achtige houding: gas er op en gaan! Want het tempo zit er wel in; die vier nummertjes van deze EP zijn met een minuut of twaalf wel weer voorbij.

Het onweersintro van opener en titelnummer Saevus Umbra is natuurlijk niet erg origineel, maar wel sfeervol. En het pas goed bij de 'evil' muziek die vervolgens losbarst. Uptempo, gedreven, zeker niet te ingewikkeld, maar wel lekker opzwepend en daarmee op zijn manier pakkend. Ik heb toch al gauw de neiging tot meebewegen op deze rauwe rock'n'roll-achtige klanken. En dat allemaal met een toch zeker aanwezig donkere ondertoon. Blooded Sights klinkt net zo gehaast, en doet me eigenlijk niet zo veel.

No Mercy opent met een vette bas, en doet mede daardoor - net als het monotone snare-geram - een beetje aan rockabilly denken. Deze blijft zeker wel hangen, al is het alleen maar vanwege het constant dreinende Mercy! Ook het opgefokte Dracula doet het hierna prima, want wederom lekker headbangbaar. En dan wordt het ook wel eens tijd om de vette gitaarsolo's te noemen die in elk nummer opduiken. Je verwacht ze eigenlijk niet bij dit soort ongecompliceerde muziek, juist daardoor hebben ze een meerwaarde.

Laten we het vooral niet veel ingewikkelder maken dan het is: The Dutch Duke lijkt me een liveband bij uitstek. Op het podium zullen de opzwepende no-nonsene rauwe rock met bijbehorende attitude het best tot hun recht komen. Gaat dat zien, proost!

Jari Bron - gitaar, zang

Wouter van Doeveren - bas, zang

Marco Prij - drums

Yoep van de Ligt - gitaar(solo's)