Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Blood Of The Sun - Blood's Thicker Than Love

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 03-12-2018

Tracklist

01. Keep the Lemmys Comin'
02. My Time
03. Livin' for the Night
04. Air Rises as You Drown
05. Stained Glass Window
06. Blood of the Road

Soms moet je over een album - of muziek in het algemeen - gewoon niet te moeilijk doen. Dat geldt wat mij betreft in elk geval voor Blood's Thicker Than Love, het vijfde album van Blood Of The Sun, opvolger van Burning On The Wings Of Desire van maar liefst zes jaar geleden.

De drijvende krachten achter Blood Of The Sun zijn en blijven drummer Henry Vasquez (ook bekend van Saint Vitus) en toetsenist Dave Gryder; zij zijn dan ook de enige twee die over zijn van de line-up van het vorige album. Nou is de muziek van deze band zo stijlvast dat de steeds wisselende bezetting nauwelijks invloed heeft op het geluid.

De schatplichtigheid aan zowel Deep Purple als het Hammond-orgel vieren weer hoogtij. We horen klassieke heavy rock in de jaren '70-stijl, met invloeden van wat we nu stoner noemen, en af en toe een voorzichtig toefje metal. Gedrevenheid en energie zijn sleutelwoorden, net als degelijkheid en kwaliteit. Naast het orgel is er hier een hoofdrol weggelegd voor 'nieuwe' zanger Sean Vargas, die zich met een krachtig "all right" voorstelt in albumopener Keep The Lemmys Comin' (Lemmy's met een knipoog als benaming voor diens favoriete drankje: whiskey-cola).

Nu die naam toch gevallen is kunnen we ook direct stellen dat daarmee een andere muzikale invloed is aangehaald: het nummer klinkt namelijk als een kruising tussen Deep Purple en Motörhead. Nou zat die drive altijd al wel in de muziek van Blood Of The Sun, maar hier is de woeste rock 'n' roll wel heel nadrukkelijk aanwezig. En vormt daarmee wat mij betreft een welkome aanvulling op de welbekende sound van de band. Het meer opzwepende geluid betekent namelijk een mooie wisselwerking met de breed uitgemeten instrumentale stukken, die zich laten beluisteren als spontane jamsessies. Met veel ruimte voor elke individuele muzikant doen deze eer aan de grote voorbeelden uit de jaren '70.

Kortom: Deep Purple-adepten, vooral van de periode Burn-Stormbringer (1974) zullen hier hun hart kunnen ophalen. Een betere tribute band ga je bijna niet vinden verwacht ik. Luister maar eens naar Livin' For The Night en je zult precies begrijpen wat ik bedoel. En voor zover dat nog niet duidelijk was: ik vind dit geweldig!

Dave Gryder - Keyboards

Wyatt Burton - Guitars

Alex Johnson - Guitar, Vocals

Roger “Kip” Yma - Bass

Sean Vargas - Vocals

Henry Vasquez - Drums, Vocals