Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Haigreen - The Second

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 31-03-2018

Tracklist

01. My truth is better than yours
02. Ease down
03. Friendship
04. Newconomy
05. Strataccoustic (interlude)
06. From Tsjech with love
07. Gekko said

Vanuit het niets werd een album onder de titel The Second van een Nederlandse 'band' met de mij onbekende naam Haigreen in de WingsOfDeath-brievenbus gedropt. Ik heb er dus eerst maar eens wat info bij gezocht, zodat ik een beetje weet waar ik slap over mag gaan ouwehoeren. Achter Haigreen blijkt schuil te gaan ene Big M, dat dan weer een schuilnaam is voor Maarten Heeringa. Wat zoekwerk leverde op dat hij onder anderen gitarist is/was bij Synergy Protecol, waarvan ik ooit het album Odd To Get Even besprak. Die progrock/metal-achtergrond moet je maar even in het achterhoofd houden, verklap ik alvast.

Maarten blijkt een muziekfreak met een enorm brede smaak, van Queen en allerlei soorten rock en metal via pop- en wereldmuziek tot elektronische uitwassen, met deze man kun je alle kanten op. Hij heeft, met de gitaar als basis, dan ook in de meest uiteenlopende bands gespeeld. Maar daar was er geen een bij waar hij zijn brede scala aan interesses allemaal in kwijt kon. Dus ligt de oplossing voor de hand: doe in je eentje waar je zin in hebt, en breng lekker je eigen muzikale brouwselen uit. Aldus geschiedde, hier is Haigreen; letterlijk een eenmansproject.

Nu vind ik het eigenlijk jammer dat Maarten / Haigreen er voor gekozen heeft om heel gericht alleen The Second naar ons als rock/metal-zine op te sturen. The Second maakt namelijk deel uit van een drieluik, waar op elk van de drie albums een wat andere muzikale insteek te horen is. Toen ik daar achter kwam ben ik uiteraard ook The First (met (elektronische) popmuziek in de breedste zin van het woord) en The Third (met alles dat onder het brede verschijnsel pop, blues en rock (en een vleugje metal) valt) gaan beluisteren (dank je wel spotify). The Second is dan het album dat zich richt op progressieve rock. Ik snap de keuze om juist dat album er uit te lichten, maar Maarten gaat dan helaas voorbij aan het gegeven dat er wel eens meer breed georiënteerde muziekfreaks rondlopen die alles verslinden wat los en vast zit (ja, inderdaad, dat geldt ook voor ondergetekende). Van de andere kant: doelgroepen zitten daar natuurlijk weer niet op te wachten.

Goed, The Second dus. Met als ondertitel "a progressive rock album" weet je in elk geval op voorhand wat je kunt verwachten. Wat langere nummers, fraaie composities, gitaarsolo's en een belangrijke rol voor de keyboards als sfeermaker. De constant verspringende ritmes doen erg jaren '70 / '80 aan, en doen me - in combinatie met de muzikale invulling - regelmatig denken aan vooral Yes (From Tsjech With Love bijvoorbeeld). De drums zijn weliswaar geprogrammeerd, maar staan lekker vol in de mix voor een stevige basis. Riffs en solo's zijn wel aan Maarten toevertrouwd, net als het weliswaar functionele maar toch vlot rockende baswerk.

En dan blijkt ie ook nog te kunnen zingen. Hij is weliswaar geen vocale hoogvlieger (Maarten heeft zich denk ik verkeken op de hoge stukken in Gekko Said bijvoorbeeld, en ook Messing In The Ground van The Third), maar de zang is hier zeker adequaat en passend te noemen. Ik vermoed dat deze prog-rock dan ook de muziek is die het dichtst bij de (voorkeur van de) maker ligt.

Het album opent met het langste nummer My Truth Is Better Than Yours, en dat is wat mij betreft stiekem al meteen een hoogtepuntje van het album. Ondanks z'n lengte een nummer met een lekker pakkende invulling. Het toetsenwerk lijkt af en toe de gitaar wat weg te drukken, zeker in de refreinen, maar dat is voor prog natuurlijk niet onoverkomelijk, en levert juist een lekker catchy effect op. Bovendien is er genoeg spetterend gitaarwerk voorhanden, zoals in Ease Down, Newconomy en afsluiter Gekko Said te horen is.

Natuurlijk is een werkstuk dat maar liefst drie albums beslaat een gewaagd project te noemen. De veelzijdigheid en passie van de maker zorgen er echter voor dat kwaliteit voortdurend gegarandeerd is. De gitarist, componist, producer, technicus en DJ Maarten Heeringa laat horen dat hij tot veel in staat is. Dit muzikale drieluik - variërend van ballads en vlotte, compacte pop-rockers tot uitgesmeerde prog - mag dan ook in al z'n breedte gehoord worden!

Maarten Heeringa - Gitaar, bas, zang, programmering