Krossbreed - The Art Of Suffering

• BandKrossbreed [BE]
• TitelThe Art Of Suffering
• Release datum09-02-2013
• LabelEigen beheer

Tracklist

01. The Art Of Suffering
02. Dying King
03. Fall From Grace
04. As Clouds Gather
05. Lost Inside
06. Secrets
07. Defy Gravity
08. Disfigured
09. Silver Lining
10. Razor Sharp
11. What I Want To Know
12. Between Pain And Pleasure

The Art Of Suffering is het tweede album van onze zuiderburen van Krossbreed. In 2007 schreef de band zich in voor een wedstrijd om op het fameuze Wacken Open Air plaats te mogen nemen. Van de veertien strijdende internationale bands eindige Krossbreed op een niet geringe vierde plek. Met als directe resultaat dat de optredens hiermee als paddenstoelen uit de spreekwoordelijke grond schoten. In de zomer van 2009 verscheen Michel (gitarist/vocalist) in een realityprogramma The Block, waarmee de naamsbekendheid zich verder uitbreidde. Na dit tv-avontuur was het moment daar om het debuutalbum bij elkaar te schrijven dat in 2010 ten tonele verscheen. Het Britse label Casket Music besloot om 3 Cheers For The Misery wereldwijd te releasen. Na een korte tour als voorprogramma van de piraten van Alestorm begon men eind 2012 aan het vervolgstuk getiteld The Art Of Suffering.

Volgens de bio gaat het 63 minuten durend album het hele metal spectrum langs en verspringen de nummers van meer cello en viool gekleurde naar de meer akoestische en vol gas metal nummers. De intro van titelnummer The Art Of Suffering zet dan ook direct een sfeervolle opening in met eerdergenoemde violen. Noemenswaardig is dat alles opgenomen is in de eigen studio van Michel (gitarist/vocalist) wat een prima geluid oplevert maar wel wat aan de scherpe kant is. Een iets minder ruwe sound zou de fijne details net iets mooier tot zijn recht doen komen. Ook levert de aanslag van de gitaar niet altijd een even strakke sound op waardoor het soms wat rommelig overkomt. Wel klinkt de puurheid enorm door in de muziek. De dubbele gitaarstukken en de groovende passages doen dan ook erg aangenaam aan.

Ondanks de hier en daar voorkomende blastbeats ligt het overgrote deel rond de mid-tempo. In de vocalen wordt afgewisseld tussen de rauwere keelklanken en cleane vocalen waarvan de laatstgenoemden écht kantje boord zijn qua zuiverheid. De schreeuw komt ook niet erg sterk over en mist de power om de agressie goed over te doen brengen. Op sommige momenten zijn de vergelijkingen met Hetfield overigens ook niet meer weg te denken. De arrangementen hadden ook wel iets compacter gemogen zoals bijvoorbeeld in Disfigured. Er wordt gestart met een wonderschone gitaartokkel maar het verzandt in een lang uitgerekt stuk, waarop uiteindelijk wel getrakteerd wordt op een heavy stuk met een schitterend gillende gitaarlead.

Dit tweede album van Krossbreed levert instrumentaal mooi uitgedachte stukken op waarbij je zo op de automatische piloot aan het meeknikken bent. Een wat vollere productie en een andere zanger zouden echter wel een grote stap voorwaarts betekenen. Muzikaal is het gebodene niet flitsend genoeg en weet bij een speelduur van een uur dan ook niet het hoofd boven water te houden. Hiervoor wordt er ook wat te veel op mid-tempo gemikt met missende excessen. De passages met violen vormen een aangename afwisseling maar voegen niet bijster veel toe aan de koers van de tracks. Ik zie het dan ook meer als een grote strik om een cadeau; het vormt een mooie decoratie maar is niet van substantiële meerwaarde. Dat de heren echter hun instrumenten beheersen en met deze release een prima verteerbare groovende thrash metal album hebben weten te maken, staat als een paal boven water.