Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Betrayer F.T.M. - No Life Till Fury

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 13-08-2012

Tracklist

01. Machine
02. One Day Of Fury
03. To Kill Or Die
04. La Orden Del Caos
05. Midnight Poison
06. No Life Till Fury
07. Infernal Metal
08. Caught By Hatred
09. The Burning Road

Betrayer F.T.M. is een hier verder onbekend zwaar metalen gezelschap uit Colombia. De band is ontstaan in 2005 en heeft al wat producten op de (lokale) markt geslingerd. Zo ook hun debuutalbum No Life Till Fury, dat al twee jaar geleden in Colombia werd uitgebracht. Dat album krijgt nu een tweede leven in Europa, met dank aan de Poolse promotor Vlad Nowajczyk, die er blijkbaar wel brood in ziet deze band in Europa te introduceren.

Op No Life Till Fury vinden we een negental korte felle zeer old school thrash deuntjes. De muziek klinkt zo primitief als maar zijn kan, en laat zich qua geluid en muzikale insteek vergelijken met het onvolprezen Metallica debuut Kill 'm All. Doe er een scheutje net zo oude Exodus bij, een vleugje Iron Maiden (let op de bas) en voila. O ja, voor de zang moeten we naar de oervaders van de Duitse thrashgolf (Destruction, Kreator); inclusief accent worden de teksten op lompe wijze de microfoon in geslingerd.

Dit album lijkt in niets een hedendaags(e) product(ie) te zijn. Deze muziek heeft elke zichzelf respecterende metalfan al lang in huis, alleen heten bands en nummers dan anders. Ik heb op zich echt helemaal niks tegen deze oubollige muzieksoort, mijn bezwaar is slechts dat Betrayer F.T.M. simpelweg een aantal bestaande jaren '80 riffs, gitaarsolo's, drumroffels en basloopjes achter elkaar heeft geplakt. En daarmee helemaal niks eigens heeft.

Vind ik dit lekkere muziek om te horen? Zeker. Wordt de muziek goed gespeeld? Uiteraard. Maar ik hoor toch ook wel graag dat een band iets herkenbaars van zichzelf in zich heeft. Beter goed gejat dan slecht bedacht? Of oprechte heldenverering? Tot slot wil ik stiekem nog wel een bonuspunt geven voor de old school wanstaltig ranzige hoes; lekker hoor.

Jimmy Acevedo - guitar and vocals

Mauricio Murcia - guitar

Felipe Ospina - drums

Sebastian Alvarez - bass