Review: Coffins - March Of Despair

Met een productiviteit zoals je die van ijverige Japanners mag verwachten laat Coffins maar weer eens een release op de mensheid los. Het aantal volledige albums dat Coffins op hun naam heeft staan (slechts 3) zegt deze keer dan ook helemaal niks, want die worden aangevuld met een waslijst aan singles, EP's, splits en noem maar op. En dat al sinds 1996, en ook nog eens bij verschillende labels, zodat een aardig onoverzichtelijke discografie aan het ontstaan is.

Ik ben dan ook maar met mate bekend met de muziek van deze Japanners, maar wat ik tot nu toe kende sprak me meestal wel aan. Nu is EP March Of Despair (Hammerheart Records, 14 mei 2012) aan de beurt, ik geloof alles bij elkaar alweer de vijfde release van dit jaar. Deze nieuwe EP bevat vier nieuwe tracks en een cover van Death's Corpsegrinder.

Geopend wordt met de vrolijke mid tempo death/grind polka van Tilll Dawn Of The Dooms Day. Behoorlijk simplistisch, en niet helemaal in de lijn van mij bekend Coffins materiaal. Minder doom, meer death, en vooral meer midtempo; vooral die polka ritmes zullen we vaker gaan tegenkomen. Ook lijkt de band een andere grunter te hebben, maar dat blijkt bij nader inzien de drummer te zijn die deze EP heeft ingegrunt.

Het rommelige dat Coffins altijd in hun muziek heeft gehad is ook nu weer redelijk aanwezig. In dit geval niet zozeer in het geluid, dat er best zijn mag en lekker old school dof aandoet. Maar een nummer als Grotesque Messiah komt wat gekunsteld over, een beetje knip-en-plakwerk. Wel weer doomy gaat het er aan toe met Carpet Of Bones, dat een behoorlijke Celtic Frost feel over zich heeft, niet in het minst door de oeh in het begin.

Tja, en wie een nummer van Death covert (ook bekend van Massacre trouwens) kan het nodige commentaar verwachten. Uiteraard blijft het origineel kaarsrecht overeind, maar aangezien Coffins het nummer op geheel eigen wijze uitvoert past het perfect binnen dit materiaal en heb ik er vrede mee.

Al met al is March Of Despair een in alles herkenbaar Coffins product, terwijl daarnaast toch subtiele verschilletjes zijn met eerder werk: betere productie, minder doomgericht, andere zanger. Of zich dat voortzet of alleen op deze EP zo is, geen idee. Dat zal de (nabije?) toekomst laten horen.

Bungo Uchino - Guitars
Takuya Koreeda - Bass
Ryo Yamada - Drums, vocals