Fabrik Royale - The Same Machine

• BandFabrik Royale [NL]
• TitelThe Same Machine
• Release datum11-02-2016
• LabelFestering Chunks

Tracklist

01. Ignoramus
02. The Hierophant
03. Rcklss & Vlnt
04. Artificial Life
05. Cold Print

Every cog counts. Let us once more be part of the same machine.

Heden en geschiedenis van Fabrik Royale lijken redelijk in nevelen gehuld, info over de (achtergronden van de) band is nou niet bepaald ruimschoots voorhanden. Toch maar even een paar gegevens die ik wel aandurf: Fabrik Royale is afkomstig uit het Zuiden van Nederland, en is met The Same Machine toe aan een tweede EP. Opvallend genoeg verscheen voorganger One Eyed Idiot al in 2003. Bestaat de band al zo lang in de luwte, of is er sprake van een wederopstanding? Lees de bio van de band maar eens na het beluisteren van deze EP, dan zal je wel een en ander duidelijk worden...

De muziek die uit deze royale fabriek afkomstig is valt wat mij betreft onder het ruime begrip alternatieve rock. De ene keer ingetogen, het andere moment ruig rockend. Binnen de speelduur van een half uurtje, verdeeld over vijf nummers kan Fabrik Royale z'n eigenzinnige kijk op modern klinkende rockmuziek prima kwijt. Ergens tussen het elegante en slepende van Alter Bridge, het rockende van The Foo Fighters en het groovende van Queens Of The Stone Age. Zonder overigens een band of geluid simpelweg na te apen, dat wil ik er nadrukkelijk even bij gezegd hebben!

Ignoramus opent, en zet gelijk in op een donker klinkende groove, die vooral op het conto komt van het ronkende en kloppende basgeluid. De gitaar laat een al even ronkende riff horen, terwijl ook de zang zich niet van de vrolijkste kant laat horen. Cleane, verstaanbare zang; gelukkig eens niet zo'n moderne, geluidsbrei-brul. Een goed bewijs dat ook meer heldere zang een lekker donker geluid kan opleveren. Het is een begin dat me nieuwsgierig maakt naar meer.

Ik durf dan ook gerust te stellen dat ik niet teleurgesteld wordt. De instrumentalisten verstaan hun vak en leggen telkens een onweerstaanbare groove neer als basis. Het is vooral het aanwezige basgeluid dat telkens al in de eerste tonen zo aantrekkelijk klinkt. Zowel The Hierophant als Rcklss & Vlnt drijven op zo'n enorm pakkende groove die je het hele nummer niet meer loslaat. Ik neig er dan ook een beetje naar om Fabrik Royale om die reden maar in de stoner-hoek te drukken. Van de andere kant: waarom zou ik dat uberhaupt willen... iets met hokjesgeest.

Artifical Life laat een iets andere kant van de band horen, al is de hoofdrol opnieuw weggelegd voor de swingende ritme-sectie. Nou ja, hoofdrol mag ik natuurlijk niet zeggen. Als Fabrik Royale juist iets uit wil stralen is dat elk element binnen een geheel gelijk is, of zou moeten zijn. Dit nummer is wat minder rechttoe rechtaan, en toont daarmee net wat meer eigen smoel dan de voorgaande nummers. Dat geldt zeker ook voor de afsluiter Cold Print, een wat langere track die dankzij de meeslependheid geen moment verveelt.

Elk radertje telt, de verschillende elementen binnen Fabrik Royale grijpen dan ook naadloos en feilloos in elkaar, hetgeen een alleszins genietbaar resultaat oplevert. Waarmee ook de luisteraar belangrijk wordt gemaakt. De rockmuziek van deze band is lekker eigenzinnig, en toch zo catchy als wat. Zonder al te ingewikkeld te willen doen weet de band toch een min of meer eigen geluid neer te zetten; en dat vind ik knap.