Unburied - Murder 101

• BandUnburied [US]
• TitelMurder 101
• Release datum16-12-2012
• LabelSelfmadegod Records [US]

Tracklist

01. Trapped in a Delusion
02. I'm Going to Fuckin' Kill You
03. Stalked, Fucked, and Buried
04. Abraxas Annihilation
05. Homicidal Sex Rage
06. Reborn Unto Hades
07. Impulse To Kill
08. Heartless Corpse Defilement
09. Witchburner
10. The Kidnapper
11. Murder 101

Unburied, die online zoekopdracht gaat meerdere resultaten opleveren. Deze is die uit Virginia, USA, al opgericht in 1994. Toch zijn deze herrieschoppers pas toe aan hun tweede album; na het lieflijk getitelde Slut Deacapitator (2008) verschijnt eind 2012 Murder 101. Het geeft, in combinatie met de albumhoes, wel meteen een eerste indruk van de hogere aspiraties van de band, net als de muzieksoort die ten gehore gebracht wordt.

Dus laat ik daar, net als de band zelf, maar niet al te moeilijk over doen. Unburied speelt pretentieloze, lompe old school death met een snufje grind metal. Nauwelijks origineel, maar lekker rauw gebeuk, overtuigend en met tomeloze energie uit de instrumenten geramd. Net als de muziek is de bezetting van de band heel basic: een trio dat bestaat uit een drummer, een bassist en een gitarist / brulboei.

Dat er weinig variatie zit in de elf tracks verbaast dan ook niet meer. Daar moeten deze houthakkers het dan ook niet van hebben, maar dus wel van 'van dik hout zaagt men planken' compromisloze brute death metal. Gebrek aan variatie is nog tot daar aan toe, wel heel vreemd is dat de eerste en laatste track op het album hetzelfde nummer is, maar dan elk met een andere titel. Opener Trapped In A Delusion begint dan nog wel met een sampletje en wat gitaargepiel als intro, maar klinkt vervolgens exact hetzelfde als het afsluitende titelnummer Murder 101. De cirkel is rond?

Het drumwerk is steady, de riffs nadrukkelijk van de oude school, de zang bruut, hees, soms krijsend en rauw (net zo rauw als naamgenoot Matt Pike van High On Fire, hebben drinken en roken hier hun werk goed gedaan?) en de teksten van een hilarisch niveau. Bewust zo infantiel, of bedoeld als parodie? In elk geval lekker overdreven, inderdaad, ook net als vroeger.

Ach, ik trek dit album van deze gezellige dikkerds wel. Misschien zijn ze vroeger net iets te vaak gepest, en is Murder 101 een therapeutisch verantwoord album geworden. Gebruik het zelf ook maar als uitlaatklep: je hoeft er niet bij na te denken, laat je gewoon meevoeren in deze uitbarsting van simpele rechttoe rechtaan lompe death metal. Eigenlijk sluit ik het best af met het statement van de band over hun eigen muziek: Hatefilled fast blasts with bone breaking grooves. True old school underground music, catchy nasty and raw in sound. No trends!. En zo is het maar net.