Triosphere - Oceans Above, Stars Below

• BandTriosphere [NO]
• TitelOceans Above, Stars Below
• Release datum28-08-2026
• LabelFrontiers Music [IT]
• PromotorFrontiers Label Group [IT]
• Genre Heavy / power metal

Tracklist

01. Premonition
02. Of Tyrants
03. Oceans Above, Stars Below
04. Monster's Ball
05. Through The Phantom Wall
06. Shorelines
07. Lightning In A Bottle
08. Encore
09. Embers
10. Orpheus' Bane
11. Cadence Of Chaos
12. Gjenklang

Triosphere uit Noorwegen bracht in 2006 het debuutalbum Onwards uit, daarna tekende de band in 2010 bij AFM Records, dat zowel het tweede album The Road Less Travelled (2010) als de opvolger The Heart Of The Matter (2014) uitbracht. Beide albums zetten de band nadrukkelijk op de kaart. Door de jaren heen heeft Triosphere dan ook gespeeld met enkele aansprekende namen uit het rock- en metal-genre; en traden op tijdens veelbezochte festivals. Fast forward: Oceans Above, Stars Below is het nieuwe album, dat verschijnt twaalf jaar(!) na z'n genoemde voorganger.

De muziek van Triosphere beweegt zich tussen power-prog, heavy rock, en heavy en speedy / thrashy metal, en biedt uniek eerlijke, krachtige nummers; variërend van ingetogen tot zwaarder werk, en van complex tot klassiek, altijd gedragen door sterke melodieën en meeslepend gitaarwerk.

Na intro Premonition lijkt de band haast te hebben om de schade van de afgelopen verloren jaren in te halen: Of Tyrants gaat echt enorm fel van start, dit is vlotte power metal van de betere soort. Hier kan ik echt niet stil bij blijven zitten: opzwepend, uitnodigend om mee te doen, en toch enorm pakkend. Titelnummer Oceans Above, Stars Below borduurt hier in eerste instantie op voort, al is deze eerder heavy dan echt snel. Dan moet je weer bij Monster's Ball zijn.

Zoals verwacht zijn de gitaar-licks, - leads en -solo's om spreekwoordelijk de vingers bij af te likken. Zo heeft Triosphere me met de eerste paar tracks van hun album al weer direct te pakken. En durf ik na een paar luisterbeurten gerust te stellen dat het album ook geen zwakkere nummers laat horen (hoewel ik eerlijk gezegd wel een beetje moeite heb met Encore, dat als ingetogen intermezzo best wat korter had gemogen).

Gelukkig staat daar genoeg omheen dat me wel overtuigt. Naar het einde toe is Cadence Of Chaos lekker episch, en de instrumentale afsluiter Gjenklang misschien een beetje verrassend. Liefhebbers van sterk uitgevoerde en afwisselende heavy en / of power metal zitten met Triosphere geramd! Ik mag hier graag naar luisteren!