Godflesh - Decay

• BandGodflesh [GB]
• TitelDecay
• Release datum25-09-2026
• LabelRelapse Records Europe [NL]
• Genre Industrial metal

Tracklist

01. Master and Slave
02. Living/Ending
03. Feral Colony
04. Fear of Man
05. Fodder
06. Consume Me

Anders dan het directe geluid van de voorgaande albums pakt Godflesh het rammen op de reverbknop weer op alsof het 1989 is. Dat geeft het hagelnieuwe Decay toch een wat nostalgisch tintje. De groove van Living/Ending scheert daarmee wel gevaarlijk langs het schaamteloos plagiëren van dingen als Christbait Rising die we kennen van het fameuze Streetcleaner uit dat lang vervlogen jaar Onzes Heren 1989.

Op de vraag of dat erg is, kan ik vrij gedecideerd "nee" antwoorden. De mistige sluiers die om de machinale klanken van Godflesh zijn komen hangen, geven juist een extra nadruk van mistroostigheid mee. Als dan het tweede, verrassend melodieuze deel van het openende Master And Slave op het zware gemoed komt drukken, ben ik al ingepakt door de lopende band waaruit dit geweld is ontsproten. Tja, toen moest het eerder aangehaalde Living/Ending nog beginnen.

Het gejaagde Feral Colony doet in de verte wat aan Killing Joke herinneren. Ook hier horen we enkele voorzichtige melodieuze elementen terug voordat ze snel wegzakken in een moeras van feedback en reverb. Fear Of Man is ronduit ijzingwekkend en laat horen wat Trent Reznor heden ten dage allemaal laat liggen. Wat een verwrongen en desolate belevenis is dit. De snerpende klanken dringen als een probe door tot in je brein om je niet meer los te laten.

Het slepende Fodder is dan een in zichzelf gekeerd monster dat ondanks het logge en zware karakter nog best intiem klinkt. Het zijn de stemmen in je hoofd. Wel die met de onheilspellende boodschappen. Het machtige Consume Me mag dan gaan afsluiten en blijkt een nihilistische oerkracht te zijn waarin gekte, woede en verdriet worden samengebald in een driftig marcherend beukfestijn dat heel voorzichtig naar de extreme uitingsvormen van Khanate neigt. Dit is denk ik de meest extreme track die Godflesh ooit voortbracht.

Ik begreep dat dit spul is ontstaan tijdens de sessies rondom Purge en dat een combinatie van Justin Broadrick's gezondheid en het zoeken naar een geschikt label ervoor zorgde dat het niet eerder uitgebracht kon worden. En dat dit dan ook de voorlaatste plaat van Godflesh zou zijn. Dat mag je dan wel een echt knappe weg naar een daverend einde noemen!