Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Rectal Smegma - Become The Bitch

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 11-09-2013

Tracklist

01. Become The Bitch (01:46)
02. I'm Loving It (01:44)
03. Fistkiss (02:41)
04. Cream Bukakke (02:05)
05. De Pedofiele Pater (Goodness Graciousness From The Heavens Above) (01:29)
06. Two Girls One Cupcake (02:06)
07. Cillit Gangbang (01:24)
08. Dilldozer (01:56)
09. Double D Deathpunch (02:00)
10. The Minivan (01:47)
11. Grannie Lapdance (01:27)
12. Waar De Wind Ons Brengt (01:06)
13. Erotic Fetus Fistfuck Fantasy (00:32)
14. Strap On Saw (2003) (01:48)
15. Goregangsters (02:01)
16. ManObar (Lord of the drinks) (02:20)

Rectal Smegma, wie heeft het niet, uuuh, kent ze niet. De Nederlandse porn/gore/grindscene gaat dankzij een aantal bands met de meest uiteenlopende fantasievolle namen nog een serieuze worden ook, als we niet uitkijken. Want Rectal Smegma past natuurlijk naad(!)loos in het rijtje Rompeprop, Kutschurft, Cliteater en ga zo nog maar even door. Allemaal bands die de combinatie ranzigheid en humor hoog in het vaandel hebben staan, naast natuurlijk het nodige muzikale vernuft. De geschiedenis van de bezettingswisselingen binnen deze band blijft een doorlopende; in elk geval staat er anno 2013 weer een stevig kwartet aan de Man-O-Bar.

Rectal Smegma is met Become The Bitch inmiddels toe aan hun vierde album, waarmee dit jaar het tienjarig bestaan gevierd wordt. Dat naast porno en allerlei gruweldaden, of bij voorkeur een combinatie daarvan, humor een belangrijk element is voor deze band, bewijst de zeer inventief vormgegeven verpakking van de CD. Middels de in kruisvorm (uiteraard!) uitklapbare hoes worden aan de binnenzijde foto's van de bandleden weergegeven, in lustopwekkende poses met wulpse dames. Aan de buitenzijde zien we de qua stijl herkenbare, uiterst fraaie cartoons van Roel Smit (Large), waarop gedetailleerd alle nummers worden uitgebeeld; nou ja, de songtitels dan toch. Ik vind het in elk geval briljant! Het enige dat eigenlijk nog mist zijn de sappige of korrelige stukjes in het (hoes)kruis, die moet ik er dan zelf maar bijkweken.

De muziek van deze Goregangsters mag dan misschien wel een beetje voorspelbaar zijn, dat is goregrind wel vaker, maar wordt hoe dan ook tot in de puntjes uitgevoerd. De variatie tussen hoestende en blastende passages en de moddervet groovende, of juist feestelijke hoempa stukken wordt als vanouds in ere gehouden. De muziek is simpelweg zo retestrak als de bepaddestoelde anus van de Pedofiele Pater, en en zo vet lomp als de Double D Deathpunch. De vocalen rochelen als altijd herkenbaar gepitcht of dubbelpitcht gesandwicht in het rond, als sperma tijdens een uit de hand gelopen (Cillit) Gangbang of (Cream) Bukkake feestje. Wie maalt er dan nog om de tekstuele inhoud? Het geblaf wordt af en toe aangevuld met meer heldere stemmen om de feestvreugde nog maar eens te vergroten.

Nummers als bijvoorbeeld Fistkiss, De Pedofiele Pater en Double D Deathpunch brengen het slechtste in mij naar boven, wat een brute putherrie, maar ook: wat een werkelijk vette groove! De bastonen dreunen nog na op plaatsen in mijn lichaam waar ik het bestaan niet eens van vermoedde. Het is een ronduit heerlijke productie die dit genot allemaal mogelijk maakt; petje af voor Fredde en zijn Dirty Bird Studio!

Het toppunt van alle feestvreugde is natuurlijk afsluiter ManoBar (Lord Of The Drinks). Een jaloersmakende parodie op het vreugdeloze verschijnsel power metal. Bands uit dat genre kunnen natuurlijk wel inpakken nu te horen is hoe geweldig bekwaam Rectal Smegma ook in deze tak van musiceren is, inclusief castratenzang. Ik haal zometeen de kam nog maar eens door m'n naad, om te checken of het meermaals beluisteren van dit stukje ranzige huisvlijt nog wat groeisels, of minimaal wat lichaamsvocht, al dan niet met stukjes, heeft opgeleverd. Zo niet, dan moet ik er nog maar een keer aan geloven. Gadverdamme, wat lekkah!

Jimmy Voogt - gitaar

Luuk "Baard" van Gestel - bas

Walter Gunneweg - drums

Yannic - zang