Loading...

TarLung - Axis Mundi

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 09-05-2026

Tracklist

01. Static Noise
02. The Valley of Nowhere
03. Burning Out
04. Sea of Drowned Souls
05. Swans
06. Full Circle
07. Between Earth and Moon
08. Axis Mundi

TarLung is afkomstig uit Oostenrijk, opgericht in 2013, en ken ik van hun voorgaande twee albums Beyond The Black Pyramid (2017) en Architect (2021). Begin dit jaar was het tijd voor album nummer vier: Axis Mundi.

Axis Mundi is Latijn voor "as van de wereld". Het is een centraal, symbolisch punt dat de hemel, aarde en vaak ook de onderwereld met elkaar verbindt. Het fungeert als het centrum van de wereld, het punt waar de schepping begon en waar de spirituele en fysieke rijken elkaar ontmoeten. Die gelaagdheid horen we ook terug in de muziek van de band, een goed gekozen albumtitel dus. Luister als voorbeeld maar eens naar Burning Out, misschien wel mijn favoriete track van het album.

De band laat horen zich als een vis in het water te voelen in de donkere wereld van doom, stoner en vleugjes sludge. Eigenlijk belichaamt TarLung op muzikale wijze alles dat als zwaar, log, traag en lomp te beschouwen is binnen de muziekscene. Het trio weet de ingewanden goed door elkaar te schudden middels logge riffs en grooves, terwijl daarnaast ook plaats is voor subtiele, iets meer ingetogen fragmentjes. Het eerste gedeelte van Burning Out (met ingetogen cleane zang) is daar een goed voorbeeld van, maar ook Sea Of Drowned Souls.

Axis Mundi is trager en tegelijk doelgerichter dan voorgaand werk (de composities zijn een stuk compacter) met een sterke nadruk op heavy en repetitieve, sludgy riffs; en uiteraard volvette grooves! Dat begint al goed met Static Noise en vooral The Valley Of Nowhere, terwijl even verderop Swans het element groove volop tot uiting brengt. Full Circle begint lekker speels, en dwingt onverbiddelijk tot meedeinen. De rauwe zang doet daar niks aan af.

Met titelnummer Axis Mundi als waardig slotakkoord - stiekem best een pakkend nummer! - weet TarLung mij met hun laatste album opnieuw te grijpen. Riffs en grooves blijven goed hangen, de nummers nodigen zonder uitzondering uit tot meeswingen, of op z'n minst tot fysieke (re)actie van enkele ledematen. Fijn album!

Clemens "Rotten" - Guitars

Marian Waibl - Drums

Phillip Seiler - Guitars, Vocals