Maidenhead - Maximum Clonage

• BandMaidenhead [US]
• TitelMaximum Clonage
• Release datum14-08-2026
• LabelEigen beheer
• Genre Deathmetal, Thrashmetal

Tracklist

01. Enter the Killing Floor
02. Maximum Clonage
03. False Masked Hero
04. Death March
05. Kill or Be Killed
06. Magia Obscura
07. Burst Stream of Destruction
08. Hasta La Proxima

Soms krijg je vanuit het niets een promo voorgeschoteld, waarvan je direct zoiets hebt: zo, dat klinkt lekker. Zo ook deze. Maidenhead is een Amerikaanse metalband, opgericht in 2013. Het duurde tien jaar eer debuut-EP / album Decapitation Of A Maiden verscheen. Dit leverde de band de nodige aansprekende (lokale) optredens op.

Voor de gelegenheid heeft de band trouwens die zes tracks ook meegegeven met de promo van de opvolger, zodat ik die ook direct even kon beluisteren. Maximum Clonage is ook weer een kort album: een intro en een outro, zes volwaardige tracks, een goed half uur aan intense thrash met de energie en intensiteit van death metal. Dat heb ik dan alvast verklapt.

Maximum Clonage is een meedogenloze, razendsnelle plaat die aanvoelt als een "system overload". Het is een uitgebalanceerde mix van ouderwetse agressie en hedendaagse helderheid dankzij de mix van oudgediende Randy Burns. Daarnaast laat het album gastsolo's horen van de metal-veteranen Chris Poland (Megadeth) en Glen Drover (Megadeth, King Diamond, Testament). De baspartijen zijn hier overigens ingespeeld door Rich Gray (Aeon Zen, Annihilator) waarmee de namedropping wel compleet is. Los van deze externe invloeden heeft Maidenhead een flinke stap voorwaarts gezet ten opzichte van hun eerste release.

Het album begint met intro Enter The Killing Floor, subtiel, en zeer sfeervol. Titelnummer Maximum Clonage zet vervolgens de toon met technisch vaardige riffs en leads van beide gitaristen, hetgeen een vloeiend samenspel etaleert. Dan is er nog het uitgebreide vocale palet van zangeres Zeping 'Bella' Song, die de schijnbare chaos een stevige basis geeft, ondanks de felheid waarmee haar vocale acrobatiek soms gepaard gaat.

Debet daaraan is ook de strakke ritmesectie, die de boel op geraffineerde wijze bij elkaar weet te houden. Death March en Kill Or Be Killed leunen het meest op die ritmische strakheid, waarbij tempo en herhaling worden gebruikt om een bijna militaristische ritmiek neer te zetten. Dit zijn goede voorbeelden van de moderne thrash metal zoals Maidenhead die voor ogen heeft.

False Masked Hero en Burst Stream Of Destruction gaan dan weer iets meer richting melodeath, waarin bijvoorbeeld de Arch Enemy van rond de eeuwwisseling als referentie mag gelden. Natuurlijk zijn er dan ook nummers die daar qua stijl ergens tussen door zweven, zoals het heerlijk felle Magia Obscura, dat me stiekem een beetje aan de deathrash van Death doet denken: enigszins technisch, toch lekker rauw, en wat stiekeme pakkende melodietjes.

Al met al vind ik Maximum Clonage een heerlijk album, dat ondanks wat vergelijkingen met gekende acts, toch goed op eigen benen staat. De nummers zitten goed in elkaar, de muzikanten zijn technisch vaardig, en het album luistert als geheel verdomd lekker weg. Ik durf oprecht te zeggen: Hasta La Proxima!!!