Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Arroganz - Primitiv

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 11-11-2017

Tracklist

01. Pilgrim
02. Obliviate
03. Strait Paths & Grave Walls
04. Another God Dead
05. Cortege
06. Sepulchral Cold

Arroganz, tja, dat klinkt dus Duits en arrogant. Een prima insteek wat mij betreft, daar kan ik op voortborduren. Duits staat voor degelijkheid, die is hier zeker gewaarborgd. Arrogantie staat mogelijk voor koel en kil, dat is dan wel een beetje de sfeer van de zwartgeblakerde metal die deze band ons voorschotelt. Dan hebben we nog de albumtitel Primitiv, en ja, ook dat is wel enigszins op de muziek van toepassing: heel hoogstaand klinkt het allemaal niet.

Primitiv is mijn kennismaking met Arroganz, en uiteindelijk niet eens zo'n heel vervelende. De mix van diverse extreme metalgenres - black, death, doom met af en toe een tikje industrial feel (tenminste hoorbaar in opener Pilgrim) - weet mij wel te raken. Die opener blijkt dan achteraf een typisch geval van op het verkeerde been gezet worden, want pas daarna wordt het echt interessant. Obliviate is een lekker donker werkstukje, dat geen haast heeft, en behoorlijk de juiste snaar weet te raken voor de doomliefhebber denk ik. Gelukkig blijkt deze track dan meer maatgevend voor wat Arroganz te bieden heeft.

Het lijkt enigszins tegenstrijdig, maar het bijzondere vind ik hier dat de doom-sfeer geen warme is, zoals ik gewend ben, maar eerder kil, zoals we dat van de black metal kennen. Het zijn dan ook bovengemiddeld lange composities, met alle tijd en ruimte voor een bedachtzame opbouw, die we hier voorgeschoteld krijgen. Die tijd en ruimte zorgen er ook voor dat je echt heen en weer geslingerd wordt van de meest ingetogen passages en traagste doomstukken enerzijds, tot ziedende blast-stukken anderzijds. Al zit er ook de nodige gemeenheid in de tragere stukken, zoals bijvoorbeeld Cortege laat horen.

Ik vind het knap dat Arroganz dat allemaal heel logisch laat klinken, ik vind Primitiv dan ook best een sterk album. Met Sepulchral Cold - te vertalen als grafkou, wat een toepasselijke titel - als absolute uitsmijter is Arroganz voor mij een uitermate positieve verrassing. Een wat andere benadering van doom dan ik gewend ben, die hier goed uitpakt; zo laat ik mij graag verrassen!

K – Bas, zang

P – Gitaar

T – Drums