Christ Agony - Anthems

• BandChrist Agony [PL]
• TitelAnthems
• Release datum26-09-2025
• LabelDeformeathing Production [PL]
• Genre Black metal

Tracklist

01. Empire Of Twilight
02. Throne Of Eternal Silence
03. Sanctuary Of Death
04. Rites Of The Black Sun
05. Dark Waters
06. Nocturnal Dominion

De Poolse band Christ Agony kunnen we zo onderhand wel veteranen noemen binnen de scene. Hoewel door de jaren het bestaan niet helemaal standvastig genoemd kan worden - opgeheven, o nee, toch niet, of wel, een keertje een andere naam proberen, toch maar weer verder onder de oude naam - heeft de band in de loop der jaren de nodige releases uitgepoept. Bandopperhoofd Cezar slaagt er weliswaar niet in een stabiele line-up vast te houden, maar na negen jaar heeft Christ Agony toch weer eens album in elkaar gesleuteld: Anthems.

Waar Christ Agony wel standvastig in is, is hun muzikale richting; black metal met een melodieuze inslag. Zes titels lijkt wat summier, maar de nummers hebben allen een behoorlijke speelduur, zodat de speeltijd van drie kwartier een goed beeld geven van Christ Agony anno 2025. Het tempo is zelden al te hoog, eerder wordt gekozen voor het dreigende middentempo, en de sfeer is, hoe kan het ook anders, zo duister als het Satanaanbidders betaamt.

Empire Of Twilight zet de toon met smerige gitaarleads, opgefokt drumwerk en een onheilspellend stemgeluid. De drummer lijkt me bij vlagen wel wat sneller te willen, maar het tempo vliegt nergens uit de bocht. De dreigende atmosfeer vaart wel bij het gebrek aan snelheid, waardoor de tracks ook een bovengemiddelde speelduur hebben (gemiddeld zo rond de acht minuten). Ik vind zelf het navolgende Throne Of Eternal Silence een fraaie compositie.

Sanctuary Of Death is dan wel even wat ruiger, waarbij lustig met vlotte, stevige riffs gestrooid wordt. Dit vormt een aangename wisselwerking met Rites Of The Black Sun, dat een mysterieus begin laat horen, en zelfs wel wat doomy trekjes heeft. Dark Waters zit ook weer goed in elkaar, zeer afwisselend, tot akoestische passages aan toe.

Anthems is dus een album geworden dat het vooral moet hebben van de atmosfeer. Er wordt dan ook ruimschoots de tijd genomen om de composities vorm te geven, en die sfeer op te bouwen. Ik mag hier graag naar luisteren.