Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Infrared - Saviours

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 30-06-2018

Tracklist

1. Project Karma
2. The Demagogue
3. Saviour
4. The Fallen
5. All in Favour
6. They Kill for Gods
7. Father of Lies
8. Genocide Convention

De Canadese metalband Infrared is in eerste instantie al opgericht in 1985, maar valt vijf jaar later al weer uit elkaar wegens gebrek aan succes. In 2014 wordt de draad echter 'gewoon' weer opgepakt, maar worden de zaken wel degelijk serieus aangepakt. Eerste getuige daarvan is debuutalbum No Peace (2016) waarop nummers staan die nog in de tweede helft van de jaren '80 zijn geschreven. Die is mij nog ontgaan, maar de opvolger die eind mei verscheen - Saviours, deze keer wel met splinternieuwe nummers - heeft wel enige tijd in mijn digitale afspeelapparatuur doorgebracht.

Ondanks dat Infrared dus afkomstig is uit Canada, krijgen we hier typisch Amerikaanse (Bay Area) thrash metal voorgeschoteld, eventueel vermengd met wat Europese old school metal invloeden (Judas Priest, Accept). De overige invloeden zijn dan ook te vinden op de eerste albums van Metallica, Megadeth, Exodus en Testament. Zelf reppen de heren over de 'Big 4' maar van Anthrax (crossover) en Slayer (supersnelle, gemene thrash) hoor ik hier niet zo veel terug.

Infrared moet het vooral hebben van het middentempo, hetgeen leidt tot tracks van een bovengemiddelde lengte voor thrash-begrippen: allemaal boven de vijf of zelfs zes minuten, met als uitschieter They Kill For Gods dat bijna acht minuten voortkabbelt. Ondanks de strakke, degelijke uitvoeringen van de nummers zou ik de muzikanten daarom zo af en toe eens een schop onder de kont of de spreekwoordelijke peper in de reet willen geven. De composities zijn namelijk niet telkens even spannend. Een beetje het latere Metallica-syndroom zeg maar: nummers met best aardige ideeën, maar die niet vooruit te branden zijn.

Daar waar het gas er op gaat wordt het dan ook meteen een stuk interessanter. Nummers als de openingstrack Project Karma, single en video All In Favour en de in deze context lekkere felle afsluiter Genocide Convention vind ik dan ook de betere van het album. Zoals gezegd musiceert Infrared zeker niet slecht, maar thrash metal mag van mij wel wat avontuurlijker en vooral feller en met meer energie gebracht worden.

Al Groulx - Drums, Vocals

Kirk Gidley - Guitars, Vocals

Armin Kamal - Vocals, Guitar

Mike Forbes - Bass, Vocals