Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Æsthetica - Sonorous Æon

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 06-02-2018

Tracklist

01. Haze
02. Todesfuge
03. La Paz
04. Gates
05. Worshipper
06. Ekstasis

Æsthetica is een nieuwe band uit Noorwegen, die begin 2017 debuteerde met een live-album. Het betrof hier de opname van een enkele show als support voor de landgenoten van Golden Core. Aan het eind van dat jaar volgde het 'echte' debuutalbum: Sonorous Æon. Tot zover de zeer beknopte info vooraf.

Laat de muziek maar zich spreken zeggen we dan in zo'n geval. Nou, dat doet het dan ook. Æsthetica produceert namelijk een logge mix van doom en postrock/metal, waarbij gezocht wordt naar de afwisseling tussen zware, beukende, galmende, maar ook groovende doom (denk daarbij bijvoorbeeld aan Electric Wizard, zoals in opener Haze) en meer ingetogen, instrumentale, zeer sfeervolle postrock-stukken (La Paz, Gates).

Met Todesfuge laat Æsthetica horen dat vocalen daarbij van ondergeschikt belang zijn. Juist door het ontbreken van zang krijgt de almachtige riff nog meer aandacht, en wordt een aangename geluidsmuur gemetseld, waarbij ook de zwaardere snaren van de basgitaar alle ruimte krijgen. Overigens vind ik het trommelwerk hier lekker hypnotiserend klinken; hiermee valt alles binnen de track op z'n plaats.

Het lange La Paz combineert de verschillende invalshoeken, en laat na de subtiele sfeerstukken een herhalend bombardement aan zware, bijna klassieke doomriffs neerdalen. De zang laat zich naar het einde toe steeds nadrukkelijker horen, en draagt bij aan de ontstane climax. Een heerlijke track!

Worshipper begint met treurig klinkende slepende riffs, als Paradise Lost in hun beste tijd. Het nummer klinkt als een verrukkelijke klaagzang, en bevalt me daarmee uitstekend. Natuurlijk is de (opnieuw lange) afsluiter Ekstasis - wat wil je met zo'n titel - het passende slotakkoord. Prachtig opgebouwd (met heerlijk hysterische tempoversnellingen) komen alle facetten van de muziek van Æsthetica nog eens voorbij. Het is denk ik wel het meest afwisselende nummer van het album.

Van dromerig en slepend tot log doomend geeft het Noorse kwartet met Sonorous Æon een niet te negeren visitekaartje af. Weliswaar behoort Æsthetica met het debuut niet direct tot de topper in het postrock/doom-genre, maar er wordt toch wel erg nadrukkelijk op de deur geklopt. Aanrader!

Tobias Brynildsbakken Huse - Zang, gitaar

Petter Rosendahl Moland - Drums

Vetle Bråten Rian - Bas, tuba

Simon Dahl Okoniweski - Gitaar