Crystal Throne - Chantry Of Sacrifice

• BandCrystal Throne [FR]
• TitelChantry Of Sacrifice
• Release datum02-10-2026
• LabelEigen beheer
• PromotorHard Life Promotion [NL]
• Genre Heavy / power metal

Tracklist

01. A Hero’s Call
02. Children Of The Ruins
03. Tides Of Ages
04. Electrical Savior
05. Walls Of Silent Mourn
06. Antagonists
07. Insurgent Outcry
08. Chantry Of Sacrifice
09. Sleeping In The Void

Crystal Throne is een Franse (licht-progressieve) heavy metalband, opgericht in 2019 in Metz door gitarist Max Waynn en zanger Terry DeFire. De band combineert melodieuze heavy metal, power metal en milde progressieve invloeden met de geest van de jaren '80, en levert technisch goed uitgevoerde nummers, meeslepende melodieën en een rijk universum geïnspireerd door sciencefiction, mythologie en fantasy.

Na hun titelloze debuutalbum in 2021 breidde Crystal Throne hun line-up uit met nieuwe drummer Will Ram en tweede gitarist John L, wat de sound van de band meer diepgang en energie gaf. Het resultaat is Chantry Of Sacrifice, een donkerder, ambitieuzer en volwassener album dat de identiteit van Crystal Throne volledig vestigt. Het verhaal speelt zich af in het verre jaar 5150 en volgt Hyldr, een oorlogsveteraan en wetenschapper die zichzelf als laatste mens aantreft in een universum waar de aarde op mysterieuze wijze is verdwenen. Haar laatste missie: terugreizen in de tijd om de waarheid te achterhalen en het lot van de mensheid te veranderen.

Na intro A Hero's Call (hier verklap ik lekker niks over) begint Children Of The Ruins met de overdaad aan speedy heavy metal die Crystal Throne zo eigen is. Waarom overdaad? De acht composities duren bij elkaar een uur, en dat is een hele zit. Okay, de nummers zitten elk voor zich goed in elkaar, maar de over elkaar heen buitelende gitaarsolo's en instrumentale krachtpatserij is voor een luistersessie-in-een-keer best overweldigend.

De muzikanten doen het prima, de gitaar-harmonieën zijn enorm catchy, en de nummers laten een heerlijke groove horen. Tides of Ages is wat compacter, en roept herinneringen op aan de NWOBHM, energiek, en voorzien van lekker basgitaarwerk. Walls of Silent Mourn laat dan meer de (midtempo) proggy kant van de muziek van Crystal Throne horen. Het begint met een geluidfragment, waarna ik na de eerste tonen aan niets meer kan denken dan Queensryche's Operation Mindcrime. Fijne muziek, maar de zangstijl van Terry DeFire lijkt me hiervoor niet zo geschikt. De ijle uithalen passen prima bij het vlottere werk, maar missen de finesse om in rustiger vaarwater te overtuigen.

Antagonists laat daarna horen wat een extra zangstem (gastzangeres Cheyenne Janas) kan toevoegen, heel goed bedacht wat mij betreft, lekker voor de afwisseling. tegelijkertijd kom ik tot de gedacht dat ik Crimson Glory wel een goede vergelijking vind qua muzikale insteek. Crystal Throne doet niet per se heel Europees aan namelijk. Bovendien vind ik de stijl in de minder snelle passages van de laatste drie (lange) tracks best lijken, zeker wanneer ook nog de synthesizers hun intrede doen.

Al met al kan ik prima naar Chantry Of Sacrifice luisteren. Nou ben ik liefhebber van Crimson Glory, dat scheelt misschien. De vergelijking ligt er weliswaar niet constant en heel dik bovenop, maar sinds deze zich aan me opdrong (net als Queensryche trouwens) kom ik er ook niet meer van af. Ligt de muziek van die bands je goed, dan zou ik Crystal Throne zeker eens checken!!