Thronehammer - Slay | Kill | Erase

• BandThronehammer [DE]
• TitelSlay | Kill | Erase
• Release datum09-10-2026
• LabelSupreme Chaos Records [DE]
• Genre Doommetal

Tracklist

01. Slay | Kill | Erase
02. To Never Return
03. Rise to Resistance
04. Destroyer Ov Light
05. Blade to the Heart
06. Thrown into the Abyss
07. Dethroned
08. Onwards to Oblivion

Ik durf wel te zeggen dat ik Thronehammer vanaf het begin al volg, nou ja, vanaf 2018 dan toch, toen de zaken serieus werden aangepakt. De Duitse muzikant Stuart West zocht voor zijn epische / doom metal project een geschikte vocalist, vond deze in de Engelse Kat Gillham, en een stevige alliantie bleek geboren. Debuutalbum Usurper Of The Oaken Throne (2019) maakte zo veel indruk op me dat ik lang niet mee had gemaakt: een album dat van a tot z boeit, en een geluid waar ik helemaal plat voor ga. Direct vanaf - of juist vanwege - de albumopener Behind The Wall Of Frost was ik verkocht; deze epische track, en vervolgens het hele album, laat ik nog met gelukzalig genot en regelmaat aan me voorbij trekken. Ook live bleken de band en hun muziek me te raken.

Inmiddels is de band toe aan album nummer vier: Slay | Kill | Erase. Hierop diept Thronehammer het door henzelf bepaalde geluid steeds verder uit. Het is episch, het is doom; het ene moment verhalend en atmosferisch, groots en meeslepend, het volgende slopend en beukend, mokerhard. Deze wisselwerking werkt voor mij wederom uitstekend op Slay | Kill | Erase. Het titelnummer, na een intro van ongeveer drie minuten, knalt uit de speakers met de kracht die je van Thronehammer verwacht - vergelijkbaar met het debuut. De inmiddels drie gitaren voegen niet zomaar meer geluid toe, ze geven een extra laag, verdieping. Opnieuw een album-opener die me zonder aarzelen naar binnen trekt in de duistere wereld van Thronehammer.

Hoewel Thronehammer voortkomt uit de doom metal-underground, dekt dat traditionele genrelabel niet langer de volledige breedte van de muzikale identiteit van de band. Door epische doom te combineren met post-rock-atmosferen, een filmische reikwijdte en momenten van overweldigende intensiteit, is de band uitgegroeid tot een entiteit die stilistische grenzen overstijgt, zonder daarbij de emotionele zwaarte in de kern van hun geluid op te offeren.

Geïnspireerd door de door oorlog getekende zwaarte van Bolt Thrower, de melancholie van Katatonia en Anathema, de epiek van Bathory, en de emotionele diepgang van Paradise Lost, heeft Thronehammer een eigen geluid gesmeed: monumentaal, meeslepend en emotioneel geladen. Aangedreven door de imposante stem van Gillham roept de band kolossale rituelen op van wanhoop, pathos en destructieve schoonheid.

De band heeft inmiddels het fraaie midden gevonden tussen extreem lange, uitgesponnen composities, en meer compacte werkstukjes. Het prachtige Rise To Resistance en de machtige afsluiter Onwards To Oblivion duren geen seconde te lang, terwijl Destroy Ov Light laat horen dat Thronehammer ook spanning kan opbouwen, en imponeren, binnen zes minuten. Dat dat gepaard gaat met een iets meer opgeschroefd tempo is alleen maar een extra verdieping van het bandgeluid. En als voorbeeld van die gulden middenweg wil ik heel graag Thrown Into The Abyss aandragen: de zagende gitaar-riffs, melodieuze -leads, de pompende ritmesectie en de gemene vocalen leveren een heerlijk samenspel op!

Ik ben nog altijd niet uitgekeken op Thronehammer, waarbij de band er ook zelf voor waakt om te veel in herhaling te vallen. Het basisgeluid staat als een huis, de muzikale insteek wordt verbreed, en de composities worden vernuftiger. En het lijkt wel of de vocale inbreng van Kat steeds veelzijdiger wordt. En nu weer eens in Nederland komen spelen!!!