Everything Decays - Requiem II: We Will Slaughter the Lambs

• BandEverything Decays [NL]
• TitelRequiem II: We Will Slaughter the Lambs
• Release datum11-09-2026
• LabelEigen beheer
• PromotorQabar PR [PK]
• Genre Deathcore

Tracklist

01. Miserere mei, Deus
02. Crowd Control
03. Broken Vessel
04. Adrenaline: A Lifetime Filled With Rage
05. Karma
06. Guillotine
07. Rejoice the Butcher

Everything Decays, gevormd door (oud-)leden van bands als Ragepyre, Cyanide Paradise, Cold Grip, Alternator en Sisters Of Suffocation (live), is Eindhovens antwoord op alles wat verrot, gewelddadig en zwaar is. Ze rammen er doorheen met verpletterende riffs, smerige grooves, rauwe vocalen en bottenkrakende breakdowns, en smeden hard- en death-core-agressie om tot één vijandige muur van geluid.

Zelf omschrijven ze hun muziek als een overdaad aan snelle, luide herrie, geïnspireerd door zwaargewichten als Machine Head en Knocked Loose. Een samensmelting van metal- en death-core, death metal en beatdown / hardcore, en okay, ook nog een verse scheut groove zou ik in alle bescheidenheid willen formuleren. Hoe dan ook klinkt de muziek van Everything Decays zeer eigentijds, en pint het kwartet zich niet vast op een enkele substijl.

Requiem II: We Will Slaughter The Lambs is (logischerwijs) de opvolger van EP Requiem 1: The Serial Killer's Symphony Of Liberation, Deliverance and Relief, en net als dat debuut geschreven als één verhaal, waarbij elk nummer een nieuw hoofdstuk vormt in een doorlopende vertelling. Het is een afdaling in de donkerste krochten van de menselijke geest, waar onderdrukking leidt tot trauma, trauma woede aanwakkert en woede om wraak schreeuwt. Dat dat zich goed laat vertalen naar de agressieve muziek van Everything Decays lijkt me overduidelijk.

Op zich is dit extreme muziek zoals je die tegenwoordig wel vaker hoort, daarmee is dit album niet heel bijzonder, maar wel sterk uitgevoerd. De nummers zitten goed in elkaar, de factor opzwepend is torenhoog, en laten onderling voldoende afwisseling horen. Ik ben vooral onder de indruk van de vocale prestaties van Linn Liv, die ik weliswaar al eerder gehoord had, maar nog nooit zo extreem heb horen schreeuwen. Ik vind die vocalen dan ook een serieuze meerwaarde voor deze muziek.

Degelijke, zeer onderhoudende composities, een sterke uitvoering daarvan, en de al even sterke samenhang zijn de speerpunten voor dit album. Dit lijkt me gemaakt voor op het podium!