Cult Of Occult - I Have No Name

• BandCult Of Occult [FR]
• TitelI Have No Name
• Release datum31-03-2026
• LabelEigen beheer
• Genre Doommetal, Sludgemetal

Tracklist

01. I Have No Heart
02. I Have No Limbs
03. I Have No Companions
04. I Have No Tongue
05. I Have No Soul
06. I Have No End

I’m infinite. I am immense and immortal. I am your God. I will never. Die. Die.

Het Franse Cult of Occult volg ik al wel een aantal jaar, sinds het begin om precies te zijn; met de eerste zelfgetitelde EP (2012) en debuutalbum Hic Est Domus Diaboli (2013) tot aan het tot voor kort laatste album Anti Life (2018) en EP Ruin (2021). Ik zou de band zowat een beetje gaan vergeten, maar na acht jaar is er dan toch weer een nieuw - inmiddels vijfde - album: I Have No Name.

I Have No Name is een zware, claustrofobische luisterervaring die meer aanvoelt als een sombere uithoudingsproef dan als een traditioneel metal-album. De nummers zijn traag en verstikkend, met vier van de zes tracks die langer dan dertien minuten duren. Juist de twee tracks in het midden duren samen net geen tien minuten. Elke songtitel begint met de zinsnede I Have No .... , wat een diep, nihilistisch wantrouwen in de moderne wereld weerspiegelt. Uit de muziek die dit Franse gezelschap voortbrengt is werkelijk geen sprankje positiviteit te peuren.

Het album leunt dan ook zwaar op een tergend langzame, stagnerende opbouw die uiteindelijk uitmondt in brute, nekbrekende doom-momenten. Een troebele, kolossale vervorming ligt boven een bijtende zee van feedback, af en toe onderbroken door kruipende, verpletterende riffs. Nou ja, riffs, de klanken die voortkomen uit de aanslagen van de snaren verdienen die naam eigenlijk niet eens, en zijn over het algemeen in feite niet meer dan uitwaaierend al dan niet overstuurd gegalm.

En ja, ik hou er van! I Have No Name is (opnieuw) een meesterwerk in wanhoop, waarin doom, sludge en drone samensmelten. Neerslachtigheid ten top, maar liefst zeventig minuten lang. En wat mij betreft geen seconde te veel.