Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Noyde - Surface

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 27-02-2019

Tracklist

01. Vapours
02. This Unrest (Siouxsie and the Banshees cover)
03. Languishing
04. Wasted

Pas begin dit jaar kwam ik in aanraking met het in doom gespecialiseerde, Oekraïense Loneravn Records. Sindsdien heeft dit label mij al kennis laten maken met een paar interessante bands. Daar is het eveneens uit Oekraïne afkomstige Noyde er eentje van. Het betreft hier een duo dat sinds 2014 in meer of mindere mate actief is, en in december van vorig jaar hun eerste demo deed verschijnen: Surface. Deze demo is door Loneravn gepromoveerd tot debuutalbum, (digitaal) uitgebracht op 25 januari van dit jaar.

De basis van de muziek van Noyde betreft doom metal, maar dan wel met een behoorlijk variatie. We horen van alles voorbij komen: van atmosferische geluids-tapijtjes (vooral de lange opener Vapours, maar ook Languishing wel een beetje) tot old school death metal (in afsluiter Wasted). Het zijn vooral langgerekte instrumentale stukken; vocalen (alleen van de dame van dit duo) komen slechts sporadisch voorbij in de eerste twee tracks, in de volgende horen we slechts zweverige, ijle klanken, geen gezongen teksten. Afsluiter Wasted laat helemaal geen menselijke stem horen.

De trage, zware riffs klinken me prettig vertrouwd in de oortjes, en kunnen zich meten met de betere uit de doom-death metal. Vooral de Siouxsie and the Banshees cover This Unrest (die ik overigens nog niet kende) krijgt een aangenaam logge behandeling, dit is denk ik wel de vetste track op het album. Natuurlijk mag ook het begin van Wasted er wezen qua lompheid.

Voor de rest zet Noyde vooral in op de sfeer. De muzikale invulling lijkt daaraan ondergeschikt. Het gaat hen er om zo veel mogelijk dynamiek te bereiken, en met het gebruik van verschillende tempo's, stemmingen, vocaal bereik en overige technieken om stagnatie en achteruitgang te voorkomen. Daar slaagt het duo wat mij betreft prima in. Zelfs de kortste compositie laat die afwisseling en dynamiek al duidelijk naar voren komen - moet je nagaan wat er allemaal gebeurt in de langste - het verschil is zo'n tien minuten. Luister zelf maar eens:

Anastasia Lazarenko - Vocals, Synthesizers

Nickolay Romanov - Guitars, Bass, Drum-programming