Loading...

Distorted Reflection - Doom Zone

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 22-03-2026

Tracklist

01. 3000 A.D.
02. My Second Father
03. Gates Of Paranoia
04. Love On Earth
05. Asphyxiating
06. Certain Death
07. Diminished
08. Tower Of Dreams
09. Forecourt To Death
10. The Final Attempt
11. Morbid Reality

doom rules eternally

Dat is en blijft toch het credo van Kostas Salomides, de man achter Distorted Reflection en voorheen Sorrows Path - en ja, het was ook de titel van het eerste album van Distorted Reflectiion. Daar is nu een opvolger voor verschenen: Doom Zone. Met zulke titels hoef je niet te raden welke kant de muziek op gaat.

Het eerste nummer begint met een aantal spookachtige synthesizers bij wijze van intro, waarna 3000 AD je bij de keel grijpt en direct ter zake komt met genre-typische riffs en stevig drumwerk. My Second Father heeft een wat meer klassieke heavy metal-vibe, vooral dankzij de pakkende hoofd-riff. De 'gewone' heavy metal is wel vaker terug te horen binnen de muzikale aanpak van deze band, en vormt een goede combinatie met, aanvulling op, en / of afwisseling ten opzichte van, de hoofdmoot doom metal. Dat de gedachten daarbij afdwalen naar Candlemass als voorname invloed is natuurlijk niet vreemd, eerder een aanbeveling!

Dat blijkt ook uit Gates Of Paranoia, een ​​stevige track in het midden-tempo waarin de drummer z'n ei kwijt kan in het fraaie dubbele bas-werk. Wat een heerlijk duister nummer! Deze mondt fraai uit in de Midden-Oosterse melodieën van Love On Earth, waarin opnieuw het gitaarwerk de show steelt. Asphyxiating heeft diezelfde traditionele atmosfeer die klassieke doom-bands als Trouble en St. Vitus uitdragen.

Tower Of Dreams begint met een heerlijke riff, opgevolgd door misschien wel de beste vocalen van het album. Ja, zo hoort cleane zang binnen de traditionele doom metal te klinken! En zoals het een goed opgebouwd album betaamt wordt het beste voor het laatst bewaard. The Final Attempt is echt bere-heavy: sterke riffs gepaard met een beukende ritmesectie en fraaie zang. Ja, opnieuw is Candlemass dichtbij - aan die vergelijking is niet te ontkomen.

Afsluiter Morbid Reality is een verrassend kort nummer, maar laat net zo goed een goede indruk achter. Een flirt met een hoger en 'vrolijker' tempo, bijna een feelgood nummer, voor zover dat binnen de doom-ethiek bestaat. Zo laat Distorted Reflection horen dat de band een breed gebied binnen de traditionele heavy en doom metal beheerst. De hang naar het verleden zal niet iedere metalfan toejuichen, de doelgroep zal dit album zeker omarmen! Ik vind Doom Zone echt een geweldig album!

Kostas Salomides - Guitar, Vocals

Vangelis Yalamas - Bass, Synths, Vocals

Thomas Zen - Drums