Persecutor - Casualties Of Violence

• BandPersecutor [DK]
• TitelCasualties Of Violence
• Release datum01-04-2026
• LabelEigen beheer
• PromotorAudible Music [DK]
• Genre Thrashmetal

Tracklist

01. Casualties of Violence (Intro)
02. Born in Blood
03. Iron Tide of Nassau
04. Acta Est Fabula
05. The Hangman
06. 1984
07. A Way in Life
08. Broken Arrow
09. To Hold Hands With Death

Persecutor werd in 2018 in Denemarken opgericht met de visie om thrash metal te spelen met zowel melodie als agressie. De chemie tussen de vier leden was onmiskenbaar aanwezig en de band kreeg al vrij snel hun momentum te pakken. In 2019 verscheen debuutalbum Rebirth, gevolgd door een reeks intense live-optredens die Persecutor als een overtuigende live-band presenteerde. Tijdens de pandemie in 2020 bracht de band een paar singles uit terwijl ze nummers schreven voor hun tweede album.

In 2023 keerde de band terug met hun tweede album Vendetta, dat met zijn negen keiharde nummers de band definitief vestigde als een van de toonaangevende vertegenwoordigers van neo-thrash. Het album kreeg veel internationale aandacht van de muziekpers, als ook van het enthousiaste metal-publiek, dat sinds de release de band heeft kunnen zien spelen tijdens enthousiaste optredens ook buiten Denemarken.

Aanbeland in 2026 kan Persecutor hun derde album presenteren, Casualties Of Violence. Het album bestaat (opnieuw) uit negen energieke thrash-nummers, met riffs die het beste van de klassieke (Bay Area) bands combineren met een frisse neo-thrash-benadering, wat zorgt voor melodie en pogingen tot variatie in de arrangementen. De moderne elementen duwen de thrash enigszins in het -core-hoekje, iets waarmee de band me niet volledig weet te overtuigen.

Wanneer de band na het intro losbarst met Born In Blood is het meteen duidelijk waar de Denen hun invloeden vandaan hebben: dit is - in de basis - klassieke Bay Area thrash ten voeten uit. En daar waar 'vroeger' hardcore-elementen werden toegevoegd om tot het subgenre crossover te komen, horen we hier invloeden van hard- en metal-core, hetgeen de muziek een zeer eigentijdse vibe meegeeft.

Zo'n beetje halverwege worden de nummers wel erg kort en eendimensionaal (The Hangman, en vooral 1984) en begint me opvallen dat de teksten ook best simpel zijn. Ik kan prima naar Casualties Of Violence luisteren, zeker ook omdat het album met z'n speelduur van een half uur lekker compact is. Ondanks de belofte van afwisseling valt dat in de praktijk best tegen; Persecutor biedt gewoon stevige klassieke thrash, voorzien van een min of meer moderne vibe.