Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Ruins Of Faith - Dark Evil Illusory Substance

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 29-11-2018

Tracklist

01. The Lords Prayer
02. Evocation Of The Kings
03. Dark Evil Illusory Substance
04. Until White Dragon Returns Again
05. Decapitation Of Gods
06. Mortem Universum
07. In The Name Of False Divines
08. The Ethernal Punishment
09. Nuclear Shadows

Ruins Of Faith is afkomstig uit Georgië, en voor mij tot nu toe een onbeschreven blad. De band blijkt al in 2001 opgericht, maar is nog niet heel fanatiek geweest met hun releases. In 2006 brachten ze debuutalbum To the Shrines of Ancestors uit, en dat was het. Pas eerder dit jaar verscheen de opvolger Dark Evil Illusory Substance; ik heb geen idee wat de band of de leden in de tussentijd hebben uitgespookt.

Wat ik wel weet is dat de muziek van Ruins Of Death me op hun nieuwe album best aanspreekt. In de basis is dat ziedende en agressief-snelle black metal, waar invloeden in te herkennen zijn van death en thrash metal, die voor een stukje groove en melodie zorgen; en daarnaast - naar ik vermoed - wat lokale invloeden, die behoorlijk Oosters aandoen.

Albumopener The Lords Prayer laat al die elementen direct horen. Ziedende riffs en afwisselend krijsende en dreigende lage zang waar allemaal de boosaardigheid van af druipt, afgewisseld met minder snelle stukjes waar ruimte is voor pakkende melodieën en herkenbaarheid. De muziek klinkt - zeker in de spaarzame tragere stukken - heerlijk donker; het is een sfeer die me behoorlijk aanspreekt. Zo kan een nummer als Decapitation Of Gods me heel goed bekoren.

Ook titelnummer Dark Evil Illusory Substance laat qua afwisseling en een intense insteek niets te wensen over. Vanaf het blastende intro met dissonante trekjes via de onheilspellende vocalen (ik moest even aan Dani Filth denken) en opzwepende polka-stukken tot aan de melodieuze gitaarlijnen en de prettig in het gehoor liggende breaks naar de spaarzame tragere stukken: dit is hoe een afgewogen mix van klassieke en hedendaagse black of extreme metal hoort te klinken. Ook de heldere productie draagt daar z'n steentje aan bij.

Zonder de klassieke waarden van het genre te vergeten, laat Ruins Of Faith goed horen dat men weet wat er tegenwoordig van een extreme metalband gevraagd wordt. Het meest verrassend vind ik nog de vocale samples in afsluiter Nuclear Shadows; sowieso wel een beetje een vreemde eend in de bijt, daarom des te interessant. Hopelijk hoeven we niet (weer) twaalf jaar op een volgend album te wachten?

Mama Vasil Garkhvnili - Vocals, Drum Programming

Ingvar - Guitars

Hrod - Bass