Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Dawn Of Disease - Ascension Gate

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 18-09-2017

Tracklist

01. Passage
02. Perimortal
03. Leprous Thoughts
04. Beneath The Waters
05. Ascension Gate
06. Akephalos
07. Fleshless Journey
08. The Growing Emptiness
09. Lucid
10. Mundus Inversus

Het Duitse Dawn Of Disease handelt al een paar albums lang in voorspelbaar en weinig origineel doodsmetaal. Hoewel ik hun vorige album Worship The Grave (2016) nog redelijk goed te pruimen vond, heb ik het idee dat op nieuweling Ascension Gate het beste er wel van af is.

Daar waar voorheen nog wel old school gestampt en gegrooved werd, gooien de Duisters het op Ascension Gate nog veel nadrukkelijker over de Zweedse melodeath-boeg. De muziek van bands als In Flames (Fleshless Journey), At The Gates (Leprous Thoughts, Beneath The Waters), Dark Tranquility en Soilwork uit de jaren '90 wordt gemixt met die van Amon Amarth (Perimortal), en zo gekneed tot een allesbehalve spannend geheel.

Er wordt meer dan ooit ingezet op herkenbaarheid en melodie, en het lijkt er op dat een vaste formule gehanteerd is om de nummers in elkaar te draaien. Op een enkele keer wordt daar van afgeweken, pas dan ontstaat er wat interessantere muziek. Luister bijvoorbeeld maar eens naar Akephalos, dat opvallend snel en heavy uit de hoek komt, vergeleken met de overige nummers. Ook het traag op gang komende The Growing Emptiness is wel aardig te doen, al blijft het allemaal vrij voorspelbaar. Ook redelijk interessant is afsluiter Mundus Inversus, dat alleen al opvalt vanwege de epische lengte (net over de negen minuten). Het blijkt een zeer onderhoudend nummer, waarin daadwerkelijk een en ander gebeurt.

Voor de rest vind ik het vooral opvallend hoe vervelend een album kan klinken waarop toch genoeg wordt afgewisseld in tempo en sfeer. Zo lijken bijvoorbeeld de tracks Ascension Gate (beetje doomdeath) en Akephalos (vooral opzwepend) totaal niet op elkaar, toch blijf ik dat gevoel van een herhalingsoefening houden. Zou dat dan door de vlakke productie komen? Want echte dynamiek hoor ik niet voorbij komen. De grunt vond ik voorheen al saai, het is bijna een pluspunt dat die hier wat verder in de mix ligt.

Het zal me benieuwen of Dawn Of Disease blijft doorgaan op deze ingeslagen weg. Het zal wel, want in het thuisland is de band behoorlijk populair. Ik vind Ascension Gate niet echt geslaagd, en hoop op een terugkeer naar meer pure death metal.

Tomasz Wisniewski - Vocals (

Mathias Blässe - Drums

Oliver Kirchner - Guitars

Lukas Kerk - Guitars

Christian Wösten - Bass