Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Der Weg Einer Freiheit - Finisterre

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 04-10-2017

Tracklist

01. Aufbruch
02. Ein Letzter Tanz
03. Skepsis Part I
04. Skepsis Part II
05. Finisterre
06. Neubeginn (bonus)

De Duitse black metalband Der Weg Einer Freiheit is hier nog nooit eerder besproken. Toch timmeren de Beieren al sinds 2009 stevig aan de weg, het nieuwe Finisterre is al hun vierde album; daarnaast is de band een graag geziene gast op de internationale metal-podia. Zo stond de band in 2015 zelfs op Roadburn.

Vanwege de bedrukte en troosteloze sfeer past de band daar natuurlijk ook wel. Der Weg Einer Freiheit staat dan ook voor weliswaar moderne, maar nog altijd zeer atmosferische black metal bij uitstek. Ondanks dat het er op lijkt dat dit album slechts is ingespeeld door bandopperhoofd Nikita Kamprad en drummer Tobias Schuler (gitarist Sascha Rissling en bassist Giuliano Barbieri maken geen deel meer uit van de band) bevat de muziek toch een enorme gelaagdheid, en binnen de nummers ook de o zo belangrijke dynamiek en spanningsopbouw.

Juist die aspecten zijn dan ook de sterke punten van de band. Finisterre bevat goed beschouwd vier composities (beide Skepsis-delen kunnen samen als 1 tellen) van bovengemiddelde lengte. En dan is het uiteraard knap wanneer je zo'n tien, elf minuten (met Ein Letzter Tanz als nog langer durende uitzondering) lang volledig kunt blijven boeien. Omdat er zo veel gebeurt binnen de nummers qua tempo en sfeer lukt dat dus ook 'gewoon'.

Neem Skepsis maar als voorbeeld: een ziedend begin, opgevolgd door een ingetogen stukje dat weer gestaag opbouwt naar wat komen gaat. Skepsis Part II is namelijk een stukje waanzin van de bovenste plank. Nou vind ik juist de blast-stukken het minst interessant, ik ga eerder voor de (akoestische) sfeerpassages en de tragere / middentempo stukken waarin de meest duistere sferen optimaal tot uiting komen. Maar juist de afwisseling en het samengaan van de verschillende aspecten is natuurlijk de grootste verdienste (met Ein Letzer Tanz als fraai voorbeeld). Naast de voortreffelijke melodieuze riffs dan natuurlijk.

Der Weg Einer Freiheit levert met Finisterre waarschijnlijk wel z'n beste werk tot nu toe af. Dat belooft wat voor de toekomst! Overigens bevat de 'deluxe digibox edition' nog een bonustrack in de vorm van het uiterst sfeervolle en afwisselende Neubeginn; en die kun je hieronder beluisteren:

Nikita Kamprad - Guitars, Bass, Vocals

Tobias Schuler - Drums