Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Black Mirrors - Look Into The Black Mirror

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 18-12-2018

Tracklist

01. Shoes For Booze
02. Funky Queen
03. Lay My Burden Down
04. Inner Reality
05. Moonstone
06. Günther Kimmich
07. Cold Midnight Drum
08. Mind Shape
09. Till The Land Wind Blows
10. Burning Warriors
11. Whispering Ghost [bonus]

Ik maakte begin 2017 kennis met de Belgische band Black Mirrors middels hun debuut-EP Funky Queen. Onder aanvoering van de charismatische frontdame Marcella Di Troia werd mij een alleraardigst inkijkje gegeven in de muzikale keuken van deze band. Het bleek een EP'tje dat naar meer smaakte. Dat meer is er inmiddels, in de vorm van het album Look Into The Black Mirror. Deze is weliswaar al een paar maanden uit, maar verdient nog steeds de aandacht.

Nog steeds verkent Black Mirrors allerlei aspecten binnen het brede palet dat rockmuziek heet. Funky Queen kennen we natuurlijk nog van de EP, en zal ongetwijfeld zo'n nummer zijn dat lekker blijft hangen. Maar net zo goed stort de band zich op ronkende Queens Of The Stone Age-achtige stonerrock, zoals bijvoorbeeld Lay My Burden Down en Günther Kimmich bij momenten laten horen. Ook meer ingetogen komt de band uitstekend uit de verf, getuige tracks als het wat mystieke, psychedelische Inner Reality, maar ook Till The Land Wind Blows (country) en bonus-kampvuurliedje Whispering Ghost.

Moonstone is lekker dromerig, een beetje poppy, maar past toch wonderwel. Die meer catchy kant horen we ook terug met Cold Midnight Drum, dat wel een beetje een grungy feel heeft. Daarnaast weet de band ook raad met relatief eenvoudige stampers, zoals bijvoorbeeld opener Shoes For Booze en Mind Shape laten horen. Wat al die nummers als gemeenschappelijk kenmerk hebben is een soort van onweerstaanbare drive of groove, waardoor je al dan niet bewust wordt meegetrokken in de muziek.

Natuurlijk is wat Black Mirrors doet niet uniek. Er zijn vergelijkingen te maken met huidige bands, vaak genoemd wordt bijvoorbeeld Blues Pills, vrij logisch als je de zangeressen van beide bands naast elkaar hoort. Maar uiteindelijk komt het er op neer dat dit muziek is die de basis al decennia terug heeft. Logischer zou dus zijn om te verwijzen naar namen als Deep Purple, Led Zeppelin, een beetje Black Sabbath, maar ook Jimi Hendryx of The Doors.

Hierbij weten de muzikanten van Black Mirrors uitstekend te musiceren, waarbij de authentieke feel intact wordt gelaten. Een sobere, eerlijke productie is daar ook debet aan lijkt me. Hoewel, vrij logisch, de nadruk ligt op de zang van Marcella, sneeuwen de instrumentalisten zeker niet onder. De gitaar trekt bij regelmaat lekker fel van leer, en strooit kwistig met pakkende riffs. Solide drumwerk en een aangenaam ronkende bas zorgen voor die onweerstaanbare groove. Dit alles levert een zodanig fraai totaalplaatje op, dat mijn verwachtingen omtrent deze langspeler volledig worden ingelost. Aanrader voor elke liefhebber van spannende rockmuziek.

Marcella Di Troia - Vocals

Pierre Lateur - Guitars

Loïc Videtta - Bass

Paul Moreau - Drums