Greyhawk - Call Of The Hawk / Ride Out

• BandGreyhawk [US]
• TitelCall Of The Hawk / Ride Out
• Release datum14-05-2026
• LabelNameless Grave Records [US]
• Genre Heavy / power metal

Tracklist

01. Steelbound
02. Call of the Hawk
03. Demon Star
04. Shattered Heart
05. Take The Throne
06. Intro
07. The Abdication
08. Ride Out
09. Serpent King
10. Wisdom of the Wizard
11. Circle of Heroes

Na twee albums en een EP via Fighter Records te hebben uitgebracht, verscheen Greyhawk's derde album Warriors Of Greyhawk begin dit jaar via het onvolprezen Cruz Del Sur. Nu mengt zich ook Nameless Grave Records zich nog in de strijd, middels een compilatie van de twee EP's Call Of The Hawk (2022) en Ride Out (2018) op vinyl.

Greyhawk is nou echt zo'n eerlijke, authentieke heavy metalband - deze keer uit Amerika - waarbij je alle voorspelbare onderdelen op je cliché-bingokaart kunt aanstrepen. Okay, de bandnaam op zich misschien nog niet eens, maar tel daar de EP-titel Call Of The Hawk en het artwork van de verschillende releases bij op, dan ga je al aardig in de goede richting. Dan zijn er nog songtitels als Steelbound, Shattered Heart, Take The Throne en Circle Of Heroes, en je waant je zo weer in de jaren '80.

Greyhawk's zoektocht naar heavy metal-glorie begon in 2018 toen vijf metal-krijgers vanuit het hele continent elkaar ontmoetten aan de kusten van het Pacifische noordwesten en op weg gingen om hun muzikale visie (of dromen) tot leven te brengen. Met gelijke delen traditionele (Europese) metal, de epiek van power metal en shreddende gitaarkunsten, combineert de band de beste delen van deze stijlen samen om ​​energieke, dynamische heavy metal te creëren in de geest van acts als Yngwie Malmsteen, Racer X, Manowar, Visigoth en Judas Priest. De EP Ride Out - hier tracks zes tot en met elf - was het eerste wapenfeit.

De heavy metal van Greyhawk grijpt nadrukkelijk terug op oude tijden, zowel geworteld in Engeland (de NWOBHM) als in het thuisland. Zo doet bijvoorbeeld Shattered Heart me nadrukkelijk denken aan het eerste solo-werk van Ozzy. Op afsluiter Take The Throne (tot aan de vier minuten) na zijn de overige tracks opzwepende metal-tracks, rechttoe rechtaan, catchy, en zoals gezegd voorzien van alle traditionele metal-clichés.

Daar is echter wel een uitzondering op: ik vind Call Of The Hawk verrassend eigentijds klinken qua productie, dat had ik toch echt niet verwacht. Ook een pluspunt vind ik de cleane vocale voordracht, heel wat beter dan dat overstuurde geschreeuw dat momenteel zo in is. Zo hoor je ze tegenwoordig niet meer! Goudeerlijke old school heavy metal verpakt in een hedendaags jasje; spreekt dat je aan, laat dit dan een leuk instapmoment zijn.