Need2destroy - ANTI
- Need2destroy [DE]
- ANTI
- 21-11-2025
- Fastball Music [DE]
- Bob Media [DE]
- Alternative metal, Crossover
Tracklist
01. Thermometer
02. Zombie
03. Welcome Motherfucker
04. Super Pxrnx
05. Psiocótico
06. Preludio
07. Voces Internas
08. Horizonte Sistema
09. Esquizofrénico
10. El Fin
11. El Cielo
12. Bass Interlude
... KEEP DESTROYING …
Met het Duitse Need2destroy maakte ik kennis in 2019 ten tijde van hun album Show. Daarvan is eind vorig jaar de opvolger ANTI verschenen, waar ik alsnog verdiende aandacht aan wil besteden.
Het leuke aan deze band vind ik dat er geen eenduidig etiketje op hun muziek te plakken is. Ik houd het in mijn verplicht in te vullen vakje dan ook op crossover, omdat het multiculturele viertal een mengelmoes aan stijlen met elkaar weet te combineren. Inderdaad, de muzikanten lijken elk hun eigen inbreng te hebben, dan wel een veelvoud aan invloeden mee te brengen.
Okay, in de basis is de muziek zeker terug te voeren tot de vergaarbak metal, maar dan echt wel in meerdere gedaanten; een eigen interpretatie van crossover, groove en alternative. Need2destroy combineert agressie, innovatie en vertrouwde elementen tot een geheel eigen geluid dat zowel fris als pakkend is. Melodieuze hooks, opzwepende ritmes en de kenmerkende stem van Diego Carabajal vormen daarbij de speerpunten. Dat daarbij voornamelijk in het Spaans wordt gezongen is een extra eigenzinnigheid.
Na de (verwachte) krachtige opener Thermometer laat Zombie - een van mijn favorieten van het album - goed horen dat dynamiek en atmosfeer minstens zo belangrijk zijn dan de amalgaam aan stijlen. Super Pxrnx is de opgefoktheid zelve, waarna Psiocótico heel even onverwacht een ingetogen passage laat horen. Preludio rost er daarentegen weer onverminderd hard vandoor. Het is bij dit soort momenten dat ik wel erg aan System Of A Down moet denken - een vergelijking waar ik gaandeweg het album wel mee kan leven.
Met gelijke delen groove en agressie trekken Horizonte Sistema en Esquizofrénico voorbij, waarna het atmosferische El Fin echt nog niet het einde is. Want daarna is er nog altijd de hemel (El Cielo). Hoewel, deze minimalistische hemel vind ik in muzikaal opzicht wel een tegenvaller als slotakkoord. Zeker omdat er nog een bas-improvisatie van bijna een minuut achteraan komt. Nou ja, Need2destroy in optima forma zullen we maar zeggen ....
Buiten dat is ANTI een album vol kracht, passie en energie!
Milan Tajdic - Guitar
Diego Carabajal - Vocals
Simon Koesling - Drums
Wolle van Hogh - Bass
