Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Soijl - Endless Elysian Fields

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 06-01-2016

Tracklist

01. Endless Elysian Fields
02. Dying Kinship
03. Swan Song
04. The Formation Of A Black Nightsky
05. Drifter, Trickster
06. The Cosmic Cold
07. The Shattering

Het Zweedse Soijl is ooit (in 2008) begonnen als een soort van eenmans death doom project, door Mattias Svensson (onder anderen ex-Saturnus). Het werd echter pas serieus toen in 2014 brulboei Henrik Kindvall (Skald) zijn gegrom aan het project leende. Na een demo is debuutalbum Endless Elysian Fields het eerste echte resultaat.

En het moet gezegd worden: het duo kwijt zich op bijzonder aangename wijze van z'n sombere doom-taken. Hoewel - uiteraard - enige originaliteit ver te zoeken is, is Endless Elysian Fields een uitermate sfeervol plaatje geworden. De tempo's worden prettig laag gehouden, naast de grauwende zang zwieren de gitaarlijnen er lustig op los, waarbij beiden ondersteund worden door een logge ritmesectie. Ik vind zelf die zang niet constant overtuigend, maar passen bij de sombere sfeer doet het zeker.

De muziek is overwegend statig, plechtig; bij vlagen onderbroken door of vergezeld van een tikje melodie, of juist agressie. Boven al staat de zwaarmoedige sfeer, die bijna als een verstikkende deken over de ruige klanken hangt. Ik had nog niet genoemd dat het album verschenen is via Solitude Productions, hetgeen absoluut een duidelijke hint is in welke regionen we de zware klanken kunnen plaatsen. De zeven uitgesponnen tracks doen hun 'werk' voortreffelijk.

Zoals het een sferisch sterk album zoals dit betaamt, wordt het beste tot het laatst bewaard. Met andere woorden: afsluiter The Shattering is een waardig slotakkoord, en misschien wel het beste nummer van het album. De liefhebber zal zich heerlijk kunnen laten meevoeren in alle melancholie, en heeft er weer een puik werkstukje bij!

Henrik Kindvall - Vocals

Mattia Svensson - Guitars, Bass, Keyboards

Johan Mathisson - Drums