Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Spaceslug - Eye the Tide

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 28-08-2018

Tracklist

01. Obsolith
02. Spaced by One
03. Eternal Monuments
04. Words Like Stones
05. Vialys Part I & II
06. I, The Tide

Stijlen als stoner, sludge en postrock lijken zich nog altijd verder uit te kristalliseren dan wel te verfijnen. Ook vinden er steeds meer kruisbestuivingen plaats, onderling, als ook met andere (sub)stijlen. Het Poolse Spaceslug vind ik daarvan een goed voorbeeld. Met Eye The Tide presenteert de band al z'n derde album in evenveel jaar tijd.

De muziek die het trio voortbrengt laat zich niet gemakkelijk onder een enkele noemer vangen. Naast stoner en sludge hoor ik er ook wel elementen in van doom metal, maar ook psychedelische en space-rock. Het materiaal is merendeels van trage aard, maar ook vlottere en meer opzwepende stukken komen voorbij, net zo makkelijk als sfeervolle, soms ingetogen psychedelische aspecten. De muziek is, in tegenstelling tot wat ik verwachtte, niet constant log of zwaar, maar raakt regelmatig in de buurt van atmosferische postrock. Zoals het duo Vialys bijvoorbeeld laat horen.

Albumopener Obsolith is meteen een goed voorbeeld van het brede spectrum dat Spaceslug bestrijkt. Het begint met een kort spacy fragmentje alvorens je de eerste gitaaraanslagen en riffs hoort die het nummer rustig en bedachtzaam op gang trekken. Het is een beetje lome doom, met die typerende onderhuidse spanning die de belofte inhoudt van het verwachte onverwachte. Het heeft zeker een mysterieus tintje, vooral Eternal Monuments vind ik in dat opzicht erg spannend. Het is juist die sfeer die in alle zes de (lange) composities terug komt.

Echt verrassend komt Spaceslug voor de dag op Words Like Stones, dat in de richting van (post) black metal gaat, inclusief screams en blasts. Desondanks vind ik dat niet de sterkste track van het album. Die eer is voorbehouden aan de monsterlijke afsluiter (en bijna-titelnummer) I, The Tide. Het is echt een prachtig opgebouwd nummer, dat de beloofde spanning waarmaakt die ik hierboven beschreef. Het is daarmee ook het perfecte slotstuk van een bezwerend album dat bovenal enorm atmosferisch is.

Ik ben over het algemeen voorzichtig met de term jaarlijstmateriaal, maar Spaceslug verdient met Eye The Tide zeker een nominatie. Bizar genoeg is Eye The Tide pas mijn kennismaking met Spaceslug, maar het voorgaande materiaal ga ik zeker ook tot mij nemen!

Bartosz Janik - guitars, vocals, synths, percussion

Jan Rutka - bass, vocals

Kamil Ziółkowski - drums, vocals, percussion