Wreck-Defy - Dissecting The Leech

• BandWreck-Defy [CA]
• TitelDissecting The Leech
• Release datum20-02-2026
• LabelMassacre Records [DE]
• PromotorNeeCee Agency [IT]
• Genre Thrashmetal

Tracklist

01. Under the Sun
02. Do It Again
03. Millennial Dystopia
04. Revolt
05. Dissecting the Leech
06. Another Day
07. I Don’t Care
08. The Haunting Past
09. The Path
10. Apocalypse of Hope

De creatieve krachtpatser Matt Hanchuck is de drijvende kracht achter de Canadese thrash metal-machine Wreck-Defy. Naast dat meesterbrein en ex-Testament-bassist Greg Christian (is die er nog?) zijn er regelmatig nieuwe muzikanten in de line-up. Buitengewoon studio-specialist David O'Neal (is die er nog?) zorgt voor de kracht op de drums. Het vertrek van ex-Annihilator-zanger Aaron Randall is ruimschoots vervangen door Greg Wagner (Archetype, Shatter Messiah). Met hem aan de microfoon is het geluid van Wreck-Defy nog flexibeler en wordt de brug naar power metal verder uitgebreid, zoals al eerder geconstateerd sinds The World Enslaved (december 2021).

Dissecting The Leech is inmiddels album nummer zes; ik ken de band vanaf het tweede album Remnants Of Pain (2019) waarbij ik het voorlaatste album Hybridized (2025) blijkbaar gemist heb. In de loop der jaren is Wreck-Defy echter behoorlijk stijlvast gebleken, ongeacht de voortschrijdende tijd en de wisselingen in de bezetting. Daarnaast wordt de band op dit nieuwe album geholpen door een aantal gasten, zowel op zang als gitaar. Vooral de vocale verscheidenheid doet (de variatie op) dit album goed.

Dat er zo af en toe eens gespiekt wordt bij bekende vakbroeders (Heathen, Annihilator, Overkill, Megadeth) stoort me geenszins. Het geeft een aardig referentiekader waar je de metal van deze Canadezen kunt plaatsen. Afwisseling is troef, niet geheel onbelangrijk binnen een genre dat bekend staat om de platgetreden paden. Daarbij zijn een opzwepend tempo en een energieke vibe voorname hoofdpunten. Dat is zo af en toe des te belangrijk om composities van zo'n zes minuten (best lang voor een thrash-uitbarsting) spannend te houden. I Don't Care is daar wel een goed voorbeeld van.

Vanaf Under The Sun is het dus stevig headbangen geblazen, al dien je daarbij wel het tempo in de gaten te houden. Bij Do It Again is dat wat gemakkelijker, deze beukt van begin tot eind stevig door - wel een uitdaging! Millennial Dystopia en titelnummer Dissecting The Leech vind ik persoonlijk wel fijne tracks, vooral vanwege de bij vlagen wat meer ingetogen tempo's. Al met al is dit een prima thrash-album, met voor elk wat wils. Eenvormigheid wordt vakkundig vermeden, terwijl de sterke aspecten van deze muziekstijl bij uitstek worden benut!