Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Witchapter - Spellcaster

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 14-05-2017

Tracklist

01. Veilled Aggressor
02. Through Smoke and Sulphur
03. Everywhere I Look I See My Grave

Witchapter is een nieuwe band, afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk, waar ik eigenlijk verdomd weinig over kan vertellen. Ik weet niet hoe lang dit trio al bezig is, wel dat deze drie tracks tellende EP met de titel Spellcaster hun eerste wapenfeit is.

Ook weet ik hoe ik hun muziek kan omschrijven: een afwisselend beukende en slepende, doomy stoner/sludge mix, met opvallende, uitermate smerige, zieke vocalen. Zelf noemen ze het 'swamp metal', geinig bedacht misschien maar daar kunnen we niet zo veel mee, behlave concluderen dat het waarschijnlijk smerige, zompige muziek is. Nou, dat blijkt te kloppen: de gitaarriffs en baslijnen liggen echt zwaar op de maag, het hakwerk op de vellen ondersteunen optimaal.

Variatie brengt de band genoeg in de 22 minuten speeltijd. Veilled Aggressor beukt om te beginnen het oorsmeer uit je gehoorgangen, waarna Through Smoke and Sulphur aanzienlijk lomer - maar nog altijd bereheavy - en redelijk verrassend vervolgt. Dit neigt meer naar doomy stoner, dit nummer sleurt en zwoegt, is naar het einde toe bijna slepend te noemen; en is zo goed als instrumentaal!

Everywhere I Look I See My Grave is de lange afsluiter (en neemt bijna de helft van de speelduur van deze EP in beslag) en gaat in een nog lager tempo verder dan waar de vorige ophield. De invulling is bij momenten minimaal, waardoor de track gaandeweg wel wat te veel in herhaling valt. De hoofdrol blijft voor de oerlogge riffs uitbrakende gitaar, dit is wat mij betreft dan ook de grootste aantrekkingskracht van deze muziek. Al is de ondersteuning van bas en drums natuurlijk niet te missen. De zang - op deze track een spaarzaam aanwezige diepe grunt - lijkt bijna bijzaak.

Zo laat Witchapter op drie tracks drie verschillende invalshoeken horen van wezenlijk lompe muziek. Hier kunnen de heren muzikanten nog verschillende kanten mee op, en ik ben dan ook benieuwd in welke richting de band zich gaat ontwikkelen, en of de compositorische vaardigheden nog uitgebouwd kunnen worden. Deze basis bevalt me in elk geval prima, is nog wat karig, maar klinkt mij uitermate hoopvol in de doorgesmeerde oren!

Bobby Smith - Bass

Louie Spencer - Drums

Chris Greenfell - Vocals, Guitar