Hymir - Nyctophobia

• BandHymir [NL]
• TitelNyctophobia
• Release datum2010
• LabelEigen beheer
• Genre Melodieuze/ Symfonische black metal

Tracklist

01. Nightmarish Illumination
02. Let The World Be Cold
03. Poltergeist
04. Fractal Delibiration
05. Reminiscence
06. And Sorrow Turned In Death (Part I)
07. And Sorrow Turned In Death (Part II)
08. Soul Monolith
09. What The Moon Reveals
10. Nyctophobia

Het Utrechtse Hymir is begin 2006 ontstaan als project naast de band Mystic Realm. Een aantal van de bandleden hadden behoefte aan een andere uitlaatklep voor hun muzikale ideeën. In 2007 leidde dat tot de demo Perish, de eerste voorzichtige schreden van een nog altijd jonge band in het duistere metalen muzieklandschap. Met black metal als basis, een strakke drummer, sterke riffs en een belangrijke rol voor het toetsenwerk weet Hymir heel goed waar het naar toe wil. Een paar bandwedstrijden, aardig wat optredens en drie jaar ervaring rijker is het in 2010 dan tijd voor een volwaardig cd debuut. De gekozen stijl is wat meer verfijnd en vindt zijn uitweg in Nyctophobia, opgenomen in thuisstad Utrecht en in eigen beheer uitgebracht.

Het is aan de muziek duidelijk te horen dat we hier met een band te maken hebben die goed heeft nagedacht over wat ze met hun muziek willen. Niet alleen zijn de afzonderlijke nummers gewoon af, ook onderling is er samenhang en lijkt alles mooi in elkaar over te vloeien. Al vanaf opener Nightmarish Illumination neemt Hymir je mee op hun muzikale reis, die gedomineerd wordt door een donker landschap. De basis van de muziek is vooral zwaar, duister en hard, en wordt gevormd door stevige gitaarriffs, stuwend baswerk en een solide drummer. De zwartgallige vocalen maken het plaatje compleet, de screams liggen als een verstikkende deken over de muziek. Verlichting en melodie worden gebracht in de vorm van het zeer aanwezige toetsenwerk en orkestrale samples. Deze combinatie is op zich niet uniek, maar Hymir geeft daar toch een heel eigen draai aan. Ook de overvloedig aanwezige gitaarsolo's dragen daar hun steentje aan bij.

Luister bijvoorbeeld maar eens naar Poltergeist, waar stevige headbangstukken en melodieuze passages elkaar fraai afwisselen. Of neem het tweeluik And Sorrow Turned In Death, een subtiel intro dat de spanning opbouwt om vervolgens los te barsten in een midtempo death/black metal beuker. De (gesamplede) koorzang en strijkers zorgen er in combinatie met het subtiele toetsenwerk voor dat de heavy passages nog beter tot hun recht komen. Ook het afsluitende titelnummer laat horen dat Hymir van meerdere markten thuis is. Door de diverse nummers heen lijkt de band zich net zo gemakkelijk thuis te voelen in blastbeat tempo's als in meer relaxte bijna progmetal aandoende passages. Maar wat voor snelheid er ook gehanteerd wordt, de muziek blijft ten allen tijden zwaar op de maag liggen en de symfonische invloeden zijn nooit ver weg.

Hymir wordt vaak gelabeld als symfonische black metal, maar daarmee doet men de band te kort. De heavy muziek omvat meer dan alleen black metal, hoewel voornamelijk de vocalen wel in die richting wijzen. Het symfonische, epische aspect is echter minstens zo belangrijk, ongeacht wat voor metalsoort er als basis onder ligt. Het vergt misschien wel wat doorzettingsvermogen om deze cd te (leren) waarderen, het is naar mijn mening geen standaardvoer voor liefhebbers van een bepaald genre. Ik vind dat Nyctophobia absoluut de moeite waard is om gehoord te worden. Vreemd eigenlijk dat hier geen label voor te vinden zou zijn.