Griffar - Monastery

• BandGriffar [FR]
• TitelMonastery
• Release datum07-10-2011
• LabelNon Serviam Records [NL]

Tracklist

01. Blessed in Lava
02. Monastery
03. Relentless Infamy
04. The Demented God
05. My Wolf Legacy
06. Tale of the Navigator
07. Diabolical Kingdoms
08. Rebirth
09. Last World

De band Griffar werd in 1997 gestart door Drakhian. Nadat deze eerst onder anderen met Taake op pad is geweest als live-gitarist, vlak na het uitbrengen van een eigen demo (Of Witches and Celts, 2000) ontstond er een stilte rondom Griffar. In 2006 is er nog een promo uitgebracht, en vervolgens duurde het maar liefst 5 jaar voordat dit album verscheen. Het album is daarentegen al in 2007 geschreven, maar het heeft nog lang geduurd voordat er een label bereid werd gevonden om deze plaat op de markt te brengen. Waarom dit zo is, is mij een raadsel na het horen van dit album.

Het eerste nummer, Blessed in Lava, opent technisch, ik heb nog geen idee wat ik van dit album moet gaan verwachten. Dit gaat vrijwel meteen over in een lekker groovende mix van black en death, met heerlijke rauwe vocalen. Later gaat dit openingsnummer vrij abrupt over in een akoestisch stuk, hier had wel iets meer aandacht aan besteed mogen worden. Het nummer is meteen een stuk kalmer, en daarmee dus erg afwisselend. Dat belooft wat voor de rest van het album. Het tweede nummer, Monastery, begint meteen met een lekker tempo maar is helaas niet echt bijzonder te noemen, evenals het derde nummer Relentless Infamy. Gaat dit album de belofte die gemaakt werd in de opener nog waarmaken?

De vierde track op dit album, The Demented God, belooft dan wel weer veel goeds. Het laat meteen horen wat de bedoeling van de rest van het nummer is, een lekker stampende black metal track, met een heerlijke melodische riff. Bij dat nummer is er toch serieus herhalingsgevaar aanwezig. Verder op het album komen we Diabolical Kingdoms tegen, dat met wat leuk gitaargepingel toch behoorlijk interessant klinkt. In dit nummer doet het gitaarwerk me bij vlagen zelfs denken aan bands als Norther, maar ook bijvoorbeeld In Flames, dat ook meteen aangeeft hoe breed dit album eigenlijk is. Met Last World hebben ze een mooie afsluiter voor dit album weten te creëren, met in het midden een mooi akoestisch stuk, waardoor de knallende afsluiter in dat nummer extra goed tot zijn recht komt.

Als ik eerlijk ben, vraag ik me af waarom het zo lang geduurd heeft voordat dit album daadwerkelijk uitgebracht is. Het is een plaat met een goede productie, de muziek steekt goed in elkaar, alhoewel er soms iets meer aandacht aan de overgangen besteed had mogen worden. En ook al is het niet veel nieuws onder de zon, het is wel een erg lekker en sterk album geworden. Een aanrader voor mensen die van bands houden als Abigail Williams, Dragonlord, en bijvoorbeeld Dissection.