Endless Cycle - Into The Opaque

• BandEndless Cycle [NL]
• TitelInto The Opaque
• Release datum26-11-2011
• LabelEigen beheer

Tracklist

1. Creation of nothing
2. Released
3. Blueprint (aquaphobia)
4. Failure
5. Opaque portrait
6. Controlled by them
7. Driven by greed
8. Pride

In november 2005 besluit een kwartet Zeeuwse muzikanten de handen ineen te slaan om de (lokale) metal scene een flinke schop onder te kont te geven middels de oprichting van Endless Cycle. Vooralsnog resulteert dat onder anderen in de release van een EP (Endless Cycle, februari 2007), het winnen van de Zeeuwse voorronde van de landelijk bekende Metal Battle; en last but not least het uitbrengen van het volledige album Into The Opaque .... (26 november 2011), dat hier nu voor me ligt. Na meerder luisterbeurten, uitgesmeerd over een langere periode, moet ik me maar eens gaan wagen aan het beschrijven van wat ik allemaal voorbij heb horen komen.

Zelf omschrijven de bandleden hun muziek als een mix van thrash, death en progressieve metal. En in de basis ben ik daar ook wel mee eens, al valt er mijns inziens eigenlijk nog wel meer te beleven buiten dat. De muziek van Endless Cycle bevat zo onder meer uitgesponnen, dromerige passages met idem loom gitaarwerk; double bass drumwerk met tegendraadse trage gitaarriffs; felle extreme metal uitbarstingen; maar ook aan jazz refererende (drum)ritmes. Dit alles uit zich in uitdagende, onwennige wisselingen in tempo's en sfeer en zeer verrassende wendingen binnen een nummer.

Aan het hiervoor beschrevene zitten twee kanten, al naar gelang eigen waarneming en smaak als plus of min te ervaren. Te beginnen met mijn plus: de muziek wordt knap uitgevoerd qua technische vaardigheden, de bandleden weten donders goed hoe ze hun muziek in elkaar steken en uitvoeren. Het muzikale vakmanschap lijkt me geen punt van discussie. Wat wel discutabel is, is het effect daarvan op de luisteraar. Daarmee bedoel ik dat ik me afvraag of de muziek geschikt is voor de gemiddelde metal liefhebber, is de muziek niet te weinig toegankelijk, te ingewikkeld voor niet-muzikanten?

Een vergelijking met een band als Opeth ligt voor de hand, ook die heeft geen enkele moeite met het mengen van seventies progrock en moderne stevige metal. Als ik dan toch ergens mee mag vergelijken wordt het dat, ik ben vast niet de eerste of enige die dat bedacht heeft. Opener Creation Of Nothing vind ik daarvan al wel een best voorbeeld. Een felle thrashy opening wordt afgewisseld met een passage van cleane zang en gitaarwerk en Oosters aandoende percussie, een fraai momentje van bezinning (beetje latere Led Zeppelin achtig). Het zal niet verbazen dat het nummer daarna weer lekker heftig vervolgt. Aangenaam groovy baswerk ook trouwens.

Released lijkt me 1 van de minst ingewikkelde tracks, hier wordt regelmatig simpelweg het gaspedaal ingedrukt voor aangename thrash passages, hier kan met regelmaat op geheadbanged worden zonder al te vaak onderbroken te worden door 'storende' tempoverschuivingen. Dit zal gaandeweg het album af en toe wel gemist gaan worden, zo zal gaan blijken. Zo begint Blueprint ook nog veelbelovend beukend, maar de lange track zal zich ontspinnen als een veelkoppig en veelzijdig monster, waar alle aandacht goed moet worden bij gehouden. Dat hoeft geen bezwaar te zijn, maar het gaat wat mij betreft ten koste van lekker ontspannen luisteren.

Het cliché van less is more loert bij vlagen om de hoek. De muziek schiet soms alle kanten op en dat komt de beluisterbaarheid niet altijd ten goede. Meer momenten van simpelweg even rechttoe rechtaan gas geven om de luisteraar een moment te gunnen om zich even lekker onbekommerd te kunnen laten gaan zijn welkom. Of juist subtiele rustpuntjes, zonder alvast na te hoeven denken wat de volgende twist zou kunnen gaan worden.

Het album vindt weinig verrassend zijn climax in afsluiter Pride, wat Endless Cycle dan ook mag zijn op dit nummer. De eerste helft is het puur genieten geblazen en ontspannen luisteren, precies datgene waarvan ik zei dat ik dat over het geheel van het album zo miste. Dus met terugwerkende kracht alsnog de waardering hiervoor. Daarna sluit de track het album in stijl af. Rest mij nog slechts een minpuntje te noemen: zelfs voor een eigen beheer had de productie wel wat heftiger gemogen. Ik denk dat een geluid met wat meer power de diverse 'tegenstellingen' nog beter voor de dag kan laten komen en kan zorgen voor een sterkere dynamiek. Daarbuiten alle lof voor dit fraaie staaltje vakmanschap.