13Steps - Nothing New, Just Fucking Loud!

• Band13 Steps [NL]
• TitelNothing New, Just Fucking Loud!
• Release datum2011
• LabelEigen beheer

Tracklist

01. Judgement Day
02. Never Be Beaten
03. Know Who You Are
04. If You Live Like This (No Hope)

Na zojuist de Harlingse metalcore van Mundane te hebben besproken, krijg ik het nu aan de stok met de plaatsgenoten/vrienden van 13Steps. Nothing New, Just Fucking Loud! Met deze instelling ramt 13 Steps de Friese hardcore scene binnen. De band, met leden van Manu Armata en Mundane, maakt met hun eind 2011 uitgebrachte EP meteen duidelijk wat hun bedoeling is: het maken van vies harde metalcore met invloeden uit de klassieke thrash/hardcore crossover.

Judgement Day gaat voortvarend van start, de heren musiceren alsof de dag des oordeels al aangebroken is. Motherfuckers! Wat een energie, wat een power. Thrashy metalcore uit het boekje, met aan het einde de vette breakdowns die op en rond het podium voor de nodige kapotte ledematen zullen gaan zorgen. Achteraf zal blijken dat deze opener niet helemaal typerend is voor de muziek van 13Steps.

Never Be Beaten leunt meer op bestaande thrash en vooral hardcore elementen. Ik hoor thrashy gitaarriffs voorbijkomen, en veel typische hardcore vocalen. Pas weer op het einde de wat gemaakt overkomende breakdown. Alsof de gedachte was: o ja, we willen metalcore maken, ergens in het nummer moet het roer om. Wat mij betreft geen breakdown, maar afbraak.

Know Who You Are (kijk eens in de spiegel jongens!) en If You Live Like This(No Hope) ademen toch ook vooral een hardcore vibe. Op een spijkerhard bed van vette gitaarriffs is het toch vooral de meerstemmige hardcore zang die het geluid van 13Steps bepaalt.

Ik begrijp dat modewoord metalcore interessant klinkt om jezelf als jonge(?) band neer te zetten, maar wat mij betreft mag 13Steps zichzelf gerust een hardcore band met thrashy roots noemen. Dat is toch ook geen schande? Natuurlijk bevat de muziek voldoende eigentijdse ingredienten, en ook de productie is helemaal van deze tijd. De vier tracks op deze EP beuken als een tiet; ik zou zeggen: doe gewoon lekker je ding zonder je te laten leiden door wat hip is.