Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Coldworker - The Doomsayer's Call

Gepost in Reviews door Gerben Mol op 10-02-2012

Tracklist

01. A new era
02. The reprobate
03. The glass envelope
04. Flesh world
05. Murderous
06. Pessimist
08. Monochrome existence
08. Vacuum fields
09. Living is suffering
10. The walls of Eryx
11. Violent society
12. Becoming the stench
13. The phantom carriage

Een hele tijd keek ik al uit naar nieuw materiaal van deze Zweedse veteranen: Coldworker. Meer dan 3 jaar na de release van hun vorige album is hier dan The Doomsayers Call. Opgericht in 2006 door Anders Jakobson (drums), die we kennen van Nasum, Necrony en meerdere bands; Anders Bertilsson (gitaar) en Oskar Palsson (bas). Coldworker, min of meer geboren uit het verlies van Nasum. De line-up werd compleet gemaakt door Andre Alvinzi (na het eerste album vervangen door Daniel Schroder) en Joel Fornbrant (vocals).

Coldworker, een band gevormd uit ervaren mensen, vandaar waarschijnlijk dat ze een paar maand na oprichten al een contract hadden getekend bij Relapse Records en al vlot werd het eerste album The Contaminated Void door de band zelf opgenomen en gemixt door Dan Swano (Pan.Thy.Monium, Edge of Sanity +100). Hierna volgde een kleine tour door Scandinavië met Arch Enemy en Path of no Return.

Rond 2008 werd de opvolger Rotting Paradise opgenomen in verschillende studio's en weer gemixt door Dan Swano. Rotting Paradise werd vrij snel een van mijn favorite albums ooit! Hoppa wat een kneiter! Vandaar dat ik erg benieuwd was naar het nieuwe werk. De eerste keer dat ik The Doomsayers Call luisterde viel me 1 ding direct op: het is gelukkig nog gewoon Coldworker! De tracks zitten erg goed in elkaar, zijn erg afwisselend en zeer zeker erg doordacht. Coldworker presteert het elke keer om super brute death metal te maken, maar nog wel de swing er in te krijgen, de groove, dat vind ik wel mooi.

Hoewel ik van mening ben dat ze met dit album wederom in extremiteit af zijn genomen schaal ik The Doomdayers Call onder de brute death metal. Coldworker zou oorspronkelijk de stijl van Nasum/Rotten Sound aan moeten doen, maar daarvan is weinig te horen. Coldworker heeft zich ontwikkeld tot een zeer goede extreme death metal band die geheel in mijn straatje ligt. Bewust heb ik nog geen reviews van collegae gelezen om niet te worden beïnvloed (hoewel ik wel heb gehoord dat deze plaat niet overal even goed ontvangen is).

Het eerst nummer A New Era is even een inkomertje, geen snelle blastbeats zoals we die kennen van Coldworker, maar een rustig inkomertje. Hierna gaan alle remmen los en wordt er vrolijk op los gebeukt en geblast, yeah! Knallen met die zooi! De vocalen zijn lekker afwisselend, hoewel ik de scream niet zo interessant vind, het geheel doet me wel wat denken aan Misery Index.

De sound is een stuk helderder dan op Rotting Paradise, dat vind ik wel jammer, Rotting Paradise klinkt zo lekker vet. Wel kan je veel beter alle instrumenten van elkaar onderscheiden, die ronkende bas door alle nummers vind ik wel fantastisch! De zang vind ik echt wat minder, hij past niet netjes in het geheel, de zang staat gewoon net iets te hard in de mix. Het is geen ramp maar als je er eenmaal op gaat letten.... Dit neemt niet weg dat ik The Doomsayers Call een aanwinst vind voor mijn collectie. Helaas is ie (nog) niet op vinyl verkrijgbaar, maar dat zal nog wel komen hoop ik. Al met al vind ik The Doomsayers Call een supervet album, alles wat je van een huidige death metal band verwacht zit er in; rossende blasts, schrijnende solo's, vette grunts, logge break downs, groovy shit en meer dan niet onbelangrijk: HEADBANG-GEHALTE 100! Oh wat gaan we genieten van Coldworker op Neurotic Deathfest dit jaar!

Oskar Pålsson - bas

Anders Jakobson - drums

Anders Bertilsson - gitaar

Daniel Schröder - gitaar

Joel Fornbrant - zang