Members of God - Ten Talking Words

• BandMembers of God [IT]
• TitelTen Talking Words
• Release datum07-02-2012
• LabelEigen beheer

Tracklist

01. Opening
02. Someone knows
03. Talking Words
04. Magical Water
05. Promise Of Happiness
06. The Sense
07. My Friendship
08. It's Saturday
09. The Value Of Past
10. People
11. Don't Murder
12. Like Empty Lyrics
13. Decline
14. Power And Fire
15. Secrecy
16. Don't Desire
17. Ten Words

Het Italiaanse Members Of God bracht afgelopen 2010 hun debuut album "Ten Talking Words". Met een bandnaam als deze, is het niet erg moeilijk de geloofsovertuiging te gokken van dit vijftal. Daarbij is het dan ook een kleine stap om het algemene concept van de muziek te bepalen. Juist, doel van de band is 'de ware boodschap van de gekruisigde Messias' te verkondigen. In eerste instantie verwachtte ik dan ook een enigszins gospel klinkend album, maar de progressieve metal is aan alle kanten te voelen. De band is ontstaan in 2009 uit de ideeën van zanger Enzo Donnarumma (tevens gepassioneerd theologie student) die zich op het album benoemd en in de gedaante hijst van een zekere persoon genaamd Jesus Of Nazareth. De rest van de bandleden blijkt vernoemd te zijn naar de 4 elementen.

De ideologie druipt ervan af, dat is 1 ding wat zeker is, maar laten we het over de muziek hebben. Er is een duidelijke progressieve inslag in dit album te horen. Het album start met een opbouwend symfonisch intro, zeer verrassend "Opening" genaamd, om over te gaan in "Someone knows". Wat me eigenlijk meteen opvalt is de zang. Dit nummer bijvoorbeeld blijft zanger Enzo voor mijn gevoel veel op de onderkant van zijn stem hangen en er niet echt weg te komen tot pas later in het nummer, waar ik dan ook beter mee kan leven.

Op het album is naast gitaar, bas en drums ook een grote rol weg gelegd voor de toetsen partijen. Niet alleen als ondersteuning maar ook om solo partijen in te zetten. Progressiviteit genoeg op dit album. Er is ook duidelijk te horen, dat er een verhaal verteld wordt, dat niet alleen in de zang verwerkt zit. De nummers worden afgewisseld door instrumentale theatrale stukken die voorzien zijn van gesproken teksten. Het album is precies zoals de biografie omschrijft: "Symphonic metal elements with high researched orchestral lines, quoting also the Jewish folk music scene".

Ondanks de catchy refreintjes, die snel als aanstekelijke meezingers zullen gaan fungeren, struikel ik toch vooral over de zang op deze plaat. Productioneel ligt hier ook teveel de aandacht op, waardoor de muziek wat naar achter gedrukt wordt. Dit vind ik wel jammer, want muzikaal zit het wel snor bij deze heren. Niet dat de zanger echt een slechte stem heeft, maar het lijkt bijvoorbeeld erop dat de zanger teveel op de bodem van zijn stem probeert te zingen waardoor ik de overtuiging mis. In de track "It's Saturday" vind ik daarentegen juist dat hij te overdreven zingt. Voor mij een duidelijk minpunt, maar over het algemeen een aardig album voor de prog-liefhebbers, met veel wisselende muzikale stukken, zeker als ze zich één voelen met het concept.